Konuşmak istediler ama, konuşamadılar. Gözlerinde yaşlar birikmişti. İkisi de solgun , ikisi de zayıftı; ama bu solgun, bu süzülmüş yüzler yepyeni bir geleceğin, yepyeni bir hayatın dirilişin şafak ışıklarıyla tutuşuyordu.
Ay karanlık
Maviye
Maviye çalar gözlerin
Yangın mavisine
Rüzgarda asi
Körsem
Senden gayrısına yoksam
Bozuksam
Can benim, düş benim
Ellere nesi?
Hadi gel...