Bir an sonra Molly, hala gelmesini beklediği darbe nedeniyle sinmiş, gözlerini araladı. Babasını kayalık sahile yıkılmış gördü ve hayret, yüz ifadesini sildi. Ona doğru atıldı, ağlayarak "Baba, babacığım, iyi misin? Lütfen ölme, böyle kötü bir kız olduğum için özür dilerim! Ölme, iyi olacağım, söz veriyorum iyi olacağım," dedi. Kanayan dizlerine aldırmadan yanına çömeldi, kumun içinde solumaması için başını çevirdi ve ardından boşu boşuna, onu oturtmaya çalıştı.
"Seni öldürecekti," dedim ona, tüm bu olanlardan bir anlam çıkarmaya çalışarak.
"Hayır. Bana vurur, biraz, kötü biri olduğumda, ama beni asla öldürmez. Ve ayıkken ve hasta değilken, bunun için ağlar ve çok kötü biri olmamam ve onu kızdırmamam için bana yalvarır. Onu kızdırmamak için daha dikkatli olmalıyım. Ah, Çaylak, galiba öldü."