Kırlara varmak için hızlı hızlı yürüyorum; yeşilliği görür görmez nefes almaya başlıyorum. Yalnızlığı sevdiğim için şaşırmak mı gerek? İnsanların yüzlerinde nefretten başka bir şey görmüyorum; oysa doğa bana hep gülümsüyor.
Aşıkların, gözlerine nazaran iri ve beceriksiz olan vücutları, birbirlerinden kaçıp kıyafetlerinin ardına saklanırlar, hatta kelimeleri, ilk adımı atmaktan korkarak dudaklarına yapışıp kalırken gözleri -en önde giderek- çoktan teslim olmuşlardır.