Benim için serinin favori kitabı oldu kesinlikle. İlk kitap daha çok evreni ve karakterleri tanıma açısımdan biraz daha ağır olsa da, bu kitapta Bronz ve His'i bol bol okuma imkanımız oldu. Bütün sahneleri çok ama çoook güzeldi. Fav Çiftlerim arasında ilk 3'e girdiler. Hisar'ın her hamlesine, her planına ve zekasına hayran olmaktan kitabı ağzım açık okudum neredeyse. Ve yazarın kalemine bir kere daha hayran kaldım. Her şeyi o kadar detaylı ve ince işlemişti ki, hiç önemsemediğim, öylesine yazılmış dediğim bütün ayrıntılar olayların açıklanma kısmında ağzımı açık bıraktı. Bronz ve Hisar'ın çocukluğunu, nasıl zor şartlar ve sevgisizlik içinde büyüdüklerini okuduk bu kitapta. O sahnelerde içim gerçekten çok acıdı. Her ikisinin de ailelerine en içten nefretlerimi sunuyorum.
Aslında kitaptaki her karakterin derin bir yarası vardı. Ve bu derin yaralarına rağmen birlikte, bir aile gibi olmaya çalıştılar. Hepsinin hayatı güzel ve detaylı şekilde işlenmişti. Kitabın sonu ve kuklacının kim olduğunu öğrendiğimde ise çok şaşırdım.