Unutursunuz. Hayat böyle. Zamanla her şey siliniyor.Anılar köreliyor, acılar diniyor. Karımı bir çiçek , bir kuş gibi hatırlıyorum. Her şeyin hafif, kolay ve güzel göründüğü bir dünyada mucizeydi o. Başlangıçta buraya onun için geliyordum, şimdi hayatta kalabilen Judith için geliyorum. Size komik gelebilir Lucas ama Judith’e aşık oldum. Gücüne, iyiliğine, kendisinin olmayan bu çocuklara gösterdiği sevecenliğe.
Selminciğim, unutmak için en iyi çare unutmaya çalışmak değil, çalışmamaktır. Fakat onu görmemeni tavsiye ederim. Maddesiyle alakanı kestikten sonra onu ne kadar düşünürsen o kadar çabuk unutursun. Elverir ki unutmaya arzun samimi olsun. Bundan emin misin?