Mutfaktaki sarı bez
@Meristofales
Ben bu kulaklara göre ağız değilim.
Psikolojik danışman
Adnan Menderes Üniversitesi
Bursa-Aydın
157 okur puanıAralık 2016 tarihinde katıldı
Sevgili okurlar bugün bir kabustan uyandım.. Ve uyandığım dünya o kabustan daha korkunçtu..İnsanlar diyorum çok iğrençler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Savaş nedir? en az iki tarafın karşı karşıya gelip, birinin diğerini dize getirme ve söylediklerini kabul ettirmesi çabasıdır *. bu yüzden savaş sadece meydanda topla tüfekle olmaz; insan ilişkilerinde, trafikte, işte, okulda, telefonda hatta kaldırımda yürürken bile biri veya birileriyle, açıkça veya üstü kapalı bir savaş içinde olabilirsiniz. benim düşünceme göre kitabı bu denli ünlü yapan, günümüzde hala okunmasını sağlayan sebep de tam olarak bu durumdan kaynaklanıyor: sürekli, bireysel veya grup olarak bir savaş halindeyiz. kitaptaki tavsiyeler de girdiğimiz veya gireceğimiz onca savaşta uygulanabilecek, yeri geldiğinde savaşa girmemeyi veya geri çekilmeyi öğütleyen, gayet akılcı ve uygulanabilirliği olan tavsiyeler.
Dünya üzerinde en az 2 insan olduğu sürece hep bir savaş olacak. bu kitabı okuyanlar, okuduğu için her savaşı kazanamayacak ama içindekileri anlamaya çabaladığı ölçüde savaşta söz sahibi olacaktır.
Kitapta raskolnikov adlı genç katilin cinayet serüveninden daha çok dostoyevski'nin kendi düşünsel penceresinden suçun tanım(lar)ına dair farklı bakış açıları, suçlu psikolojisi, yazıldığı dönemin çarlık rusya'sının siyasi, toplumsal, felsefî tartışmaları üzerine yazdığı denemeleri serüvenleştirerek tatlandırdığı bir kitap olduğunu söylesem abartmış olmam.
Tavsiyem, bu uzun romanı parça parça birkaç haftada okumak yerine, hikayenin zihninizdeki bütünlüğünü muhafaza etmek adına üç beş günlük boş vaktinizde okuyup bitirin.
Esane kitaplar listemde mi? hayır.
Mutlaka okunması gereken bir eser mi? evet.
Zannımca dostoyevskinin en başarılı eseri.
var böyle insanlar. herkes kendini simonov ya da zverkov sanıyor. ama öyle değil.
sosyal medyada, sokakta, iş hayatında, her yerde kendini farkettirmeye çalışan, ben de burdayım, beni de görün diyen, bir yandan da kimseyi beğenmeyen, var olduğundan aslında tam olarak emin olmayan insanlar gibi "yeraltı adamı".
"ben hasta bir adamım" diye başlayan kitap ilk existentialist romanlardan biri.
çözümlemeler oldukça ilginç:
"bütün samimi insanlar ve işinde gücünde olanlar ahmak, dar kafalı oldukları için faal kimselerdir."
"insan sistemlere, bazı soyut kavramlara o derece bağlıdır ki, mantıktan yana olmak için gerçeği bile bile değiştirmeye, gözlerini kapayıp kulaklarını tıkamaya razı olur."
"çevrenize bakın bi kere: kan gövdeyi götürüyor, şampanya gibi akıyor.... medeniyet neyimizi yumuşatmış? medeniyetin insanda duygu çeşitlerini artırmaktan başka bir işe yaradığı yok."
