O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadın.
Rahata acıktı kadın
yoruldu devin büyük yolunda.
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda bahçesinde ebruliiii
hanımeli
açan eve.
Sayfa 281 - Nâzım Hikmet - "Mavi Gözlü Dev, Minnacık Kadın ve Hanımelleri", Benerci Kendini Niçin Öldürdü?
Reklam
Ölüm ürkütücü değil. O tehlikeyle burun buruna gelmedikçe, ölüm somutlaşmadıkça, hiç aldırmıyorsun, hiç takmıyorsun ölümü. Ama ölümle yüz yüze gelince, işte o zaman garip bir hüzün başlıyor.
Sayfa 279 - Erdal Öz - Gülünün Solduğu Akşam
Hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar hârikulâde şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim.
Sayfa 253 - Sabahattin Ali - Kürk Mantolu Madonna
Karlı kayın ormanında
Yürüyorum geceleyin.
Efkârlıyım, efkârlıyım,
Elini ver, nerde elin?
Sayfa 251 - Nâzım Hikmet - "Karlı Kayın Ormanında", Yeni Şiirler
Ne efsunkâr imişsin ah ey didâr-ı hürriyet,
Esîr-i aşkın olduk, gerçi kurtulduk esaretten.
Sayfa 249 - Namık Kemal - Hürriyet Kasidesi
Reklam