– Ve kutlama yapıldı. Bir kedi yavrusu...
– Azizim, insanlar mantık dediklerini her şeyi ayırt etmek için, her dediklerini akla uydurmak için ortaya çıkarmışlardır. Şimdi sana desem ki falan yerin kralının bir oğlu dünyaya gelmiş. O millet eğlence yapıyor. Bu sözlere hiç şaşırmaz ve belki de bunu pek normal karşılarsın. Ancak bir düşün. Düşün ki;
Birinci olarak, çocuğun yaşayıp yaşamayacağı bilinmiyor,
İkinci olarak, iyi bir insan olup olmayacağı da bilinmiyor,
Üçüncü olarak, insan olduğu için iyiden çok kötülüğe yöneleceği de olası.
Dördüncü olarak, kral oğlu olduğu için kibirli, bencil ve biraz cahil olması da beklenir. Şimdi saydığımız bu özelliklere sahip olan bir çocuk için eğlence yapılışına ses çıkarmazken “Zararsız”ın dünyaya gelişi, iki kişinin de mi sevincine değmez?
Reklam
Yaratılış bir olduktan sonra pire de bir fil de. Onun için erenler Anka Kuşu gibi sonsuz sahada boşuna uçmazlar. Boş bir şey bu ney. Vicdanları parçalayan bu heybet, bu sonsuz derya, Allah’ın küçük bir noktasının bir parçasını bile dolduramaz.
Bize göre sonsuz olan bu yaratılmış tüm evren ve varlıklar, bu kervanlar, bu güneşler, bu âlemler, sonsuz bir alanda ve Allahın göğü içinde yeri ve sınırı olmayan eşsiz sırra, aşk nuruna doğru uçup gidiyorlar. Bu yolculuğun, bu gidişin başlangıcı ve sonu yoktur, dedi.
Rehberim, bir eşeğe binmişti. Bense arkasında yaya yürüyordum. Rehberim:
– Oğlum, bilim ve hikmetin kıymetini öğrenmen için yaya gideceksin. Herhangi bir şey pahalı olmazsa değeri de anlaşılmaz, dedi.
– Acayip! Var’la yok, eşit olur mu? Mesela ben şimdi var’ım. Yarın yok olacağım. Benim varlığım ve yokluğum arasında, bu iki durum arasında fark yok mu? dedim. Deli-başını çevirdi. Kahkahayı kopardı:
Eğer var’sam niçin yok olacağım? Yok, olmayacaksam, ruhum ölümsüz mü kalacak? İşte şüphe ejderhasının yetiştiği denklemin bu son kısmı idi. Ruhum ölümsüz kalacak mı? Ruh nedir? Kendiliğinden mi oluşur? Kim olduğunu bilir mi? Varsa vücuttan ayrıldığında ne gibi durum alacaktır?
Reklam