Meral Kucuk
@Mermeh
22 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Yazarın okuduğum ilk kitabı... Alırken iki kitabını aldım. Biri bu diğeri Kış Bahçesi. Önce hangisini okumalıyım diye düşündüm, elim hep buna gitti.
İlk başlarda beklentimi karşılamayacakmış gibi bir hisse kapıldım. Kitap yarılanınca bambaşka şeyler oldu bende. ( bundan sonrası spoiler içerir.)
Claire nin hastalanması beni okurken alıp götürdü. 5 yıl önce benzer bir hastalıktsn kaybettiğim kız kardeşimle hastalığı sürecinde yaptığımız konuşmalar, kurduğumuz cümleleri okudum. Yandım, yıkıldım. Sonunu korkarak merak ettim. Kızıyla vedalaşma korkusunu hissettim. Ve Meghann ın kardeşinin yanındaki güçlü durma çabaları... İçine akıttığı gözyaşları, saklamaya çalıştığı korkuları. Öyle bendi ki...
Ne diyeyim ki, ben kendimi buldum ve çok beğendim. Sonunun mutlu bitmesi bana keşke bizde mutlu sonla bitirebilseydik ömür denen romanımızı dedirtti.
Sevgiler...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Başta yavaş gitti, akış çok sıradandı. Sadece gerçek hayatta yaşamış kişilerden bahsedilir ilgi uyandırıyordu, hatta açıp baktım bu kimmiş diye. O zamanın filmleri, aktristleri, mekanları... Hoş bilgiler edindim.
Zordu, özellikle son 60 sayfası... Yaşananların gerçek oluşu daha bir derinden etkiliyor. Şunu soruyorum bende Suzan gibi "bunu neden yapıyorlar? "
Bence o dönem yaşananları daha yakından anlayabilmek için okunması gereken bir kitap.
Kitap boyunca ordan oraya savruldum. Kitap tek bir kişinin ağzından ilerlemiyor. Herkes kendince anlatıyor derdini. Herkese söz verilmiş konular havada kalmamış, bir bütün olmus. Kimin neyi neden yaptığı açıklığa kavuşmuş. Kitabın ilk başında Şermin Yaşar'ın bahsettiği duygusal bağı Ethem e karşı bende hissettim. Herkese kendimce hak verdim. Ama en çok Ethem e... Çok güzeldi, laf olsun diye değil gerçekten çok güzeldi. 
Söyleme Bilmesinler 
Şermin Yaşar
Söyleme Bilmesinler Şermin Yaşar
Az önce vedalaştım Leyla ile...
Annesi ve anneannesi gibi kendi istegiyle ayrıldı dünyadan.
Ben çok sevdim, çok naif bir romandi benim için... Leyla'yı görür gibi okudum, sanki tanıdım, tanıştım.
Sanırım kitapta en merak ettiğim, Leyla'nın babasıydı.. keşke daha fazla bilgi olsaymis babasıyla ilgili. Değerlerine uygun olmasa da annesini ve babasını anlamaya çalışması da beni ayrıca cezbetti. Sadece bir insanın dış dünyadan nasıl bu kadar izole kalabildiğine şaşırdım. Günümüzde bunu anlamak daha. Z zor galiba. Livaneli''nin okuduğum ikinci kitabiydi ve gerçekten tadı damagimda kaldı.
Okuyacaklara şimdiden iyi okumalar 
Leyla’nın Evi 
Zülfü Livaneli
Leyla’nın Evi Zülfü Livaneli
İkinci denemem sonucunda bitirebildigim bir kitap oldu. ilk denememde kitabın içine giremedim, ilerleyemedim bıraktım. Biraz zaman sonra yeniden denedim. Verdiğim bu ara sürecinde çok olumlu şeyler okumadım kitapla ilgili. Çocukların içinde buyuttukleri kötülükler hakkında bir çok okuyucudan farklı tepkiler okudum. Belki de ikinci denememde bu yüzden okumak için çaba sarf ettim. Kitabın sonu gerçekten sürükledi beni. O heyecanı sanki oradaymisim gibi hissettim, gerildim. Okurken yaşanan olayları çocuklar değil de büyükler yaşıyormuş hissine kapildim ben. Okuduğum yorumlardan sonra kafamı karıştıran bir kitap oldu. Ne hissettigimi bilemiyorum.
