Her ne kadar okurken Şehnaz karakteri bana Masumiyet Müzesi Kemal’i hatırlatsa da (Ki kimse onun kadar olamaz hemen 13 Şubat olsun) Şehnaz, annesi, anneannesi ve onun da annesi olmak üzere dört nesil kadının yaşamını bizlere sunan bitsin diye evin bütün işlerini aksattığım bir kitap oldu. Anlatıda kopukluklar olsa da dili, akıcılığı, bitmek bilmeyen iç konuşmaları merak unsurunu hep en üst safhada tuttuğu için Ayfer Tunç da Türk edebiyatının en gözde isimlerinden olduğu için severek ve bir çırpıda okunur.