“Susturmak istediğin sesler mi var?” “Zihnimin içinde değil.” diyorum yavaşça.
”İnsanlar.” Camı işaret ediyorum. “Dünyanın sesi. O sesi kısmanın bir yolu var mı?”
Söyleyemediklerim dilimin ucunda kalıyor.
Dünyanın sesini kesmeye ihtiyacım var. Bu yüzden kendimi kesiyorum.