Doğa, kendi zamanında, tuhaf adamlar yarattı:
Kimileri sürekli gözlerinin önüne bakan
Ve gayda çalan birine papağanlar gibi gülen;
Ve kimileri ekşi suratlı,
Gülümseyip de göstermezler ki dişlerini,
Şakanın gülmeye değer olduğuna
Yemin bile etse bilge kişi.
Müziğe olağanüstü ölçüde duyarlıydı; sert bir içki gibiydi ona, cüretli duygularla onu tutuşturuyordu; düşgücünü ele geçirip onu gökyüzünde bulutlara yükselten bir ilaç gibiydi.