Mert Toros
@Mertoros
64 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Biriyle tam bir ilişki kurabilmen için önce kendinle ilişki kurabilmelisin. Eğer kendi yalnızlığımızı kucaklayamazsak, inzivaya karşı kalkan olarak başka birini kullanırız.
Yalnızca bir kartal gibi yaşayabilen insan, kimsenin kendisini seyretmesine ihtiyaç duymadan başka birine sevgisini verebilir; yalnızca o zaman o insan bir başkasının büyümesi ve gelişmesiyle ilgilenebilir.
Reklam
Mert Toros
, bir kitap okudu8/10
Beğendi
·34 günde okudu
·Okunma: 02 Ocak 2023 16:15
·2023 1. kitabı
Gururlu bir yüceliğe erişmek isteyen ağaç fırtınalı hava ister. Yaratıcılık ve keşif de acıda saklıdır.
Mert Toros
, 2023 okuma hedefini ekledi.2023 OKUMA HEDEFİ
19/20 kitap - %95 tamamlandı
19 kitap okudu
20 kitap
5,6bin sayfa
6 inceleme
16 alıntı
Çevik Atmaca ile gençliğimizi yaşadık, yetişkinliğimizi geçirdik şimdi de sona yaklaşıyoruz...
Le Guin'in ölümün bilinmezliğine yaraşır biçimde çok daha metaforik ve kapalı yazdığı bir hikayeye tanık oluyoruz serinin üçüncü kitabında. Ged, 
Atuan Mezarları'nda olduğu gibi yine yan karakter sayılır. Asıl duygu aktarımını, bakış açısını Arren üzerinden alıyoruz kitap boyunca. Arren uzak bir adadaki rahat yaşamından bir anda kendini Başbüyücü Ged'in yanında buluyor, aynı bizler gibi. O da Ged'in hareketlerini, düşüncelerini anlamaya çalışıyor; hem de bizim gibi Ged'i bağrına basıp çok sevmiş halde yapıyor bunu. Bu da çok güzel bir yan karakter kullanımı bence, 
Ursula K. Le Guin bunu ikinci kitapta da Ged'i çok sonra sokarak yapmıştı. Bu çoktan bağ kurduğumuz adamı başkalarının hikayesinde okutmak çok zekice.
Tabii ki kitabın ana konusu ölüm ve Le Guin'in bu, herkesin bir noktada düşünüp hayatta sürekli hatırlatıldığı, konuya dair görüşleri ise bence çok yerinde. Seri boyunca büyü kullanımının öyle har vurup harman savurulucak bir şey olmadığını ve bir denge içinde kullanılması gerektiğinden bahsetmişti yazar. Hayatta her aksiyonun denge üzerinde bir etkisi olduğu ve bunu bozmanın hiç beklemediğimiz sonuçlar yaratabileceği Ged'in ana felsefelerinden biriydi. İşte ölüm de yalnızca bu dengenin içinde bir sondan ibaret. Bundan kaçınmanın, bunun korkusuyla yaşamanın ve hatta geri döndürmeye çalışmanın iyi bir sonucu olmayacak. Çünkü, hayatın devam etmesi ve sürekli yenilenmesi lazım:
"Ancak ölümlü olan yeni hayata gebedir, ancak ölümde yeniden doğum vardır. Denge bir durgunluk değildir. Harekettir, ebedi bir oluştur."
Atuan Mezarları'nda olduğu gibi yine yan karakter sayılır. Asıl duygu aktarımını, bakış açısını Arren üzerinden alıyoruz kitap boyunca. Arren uzak bir adadaki rahat yaşamından bir anda kendini Başbüyücü Ged'in yanında buluyor, aynı bizler gibi. O da Ged'in hareketlerini, düşüncelerini anlamaya çalışıyor; hem de bizim gibi Ged'i bağrına basıp çok sevmiş halde yapıyor bunu. Bu da çok güzel bir yan karakter kullanımı bence, Ursula K. Le Guin bunu ikinci kitapta da Ged'i çok sonra sokarak yapmıştı. Bu çoktan bağ kurduğumuz adamı başkalarının hikayesinde okutmak çok zekice.
Tabii ki kitabın ana konusu ölüm ve Le Guin'in bu, herkesin bir noktada düşünüp hayatta sürekli hatırlatıldığı, konuya dair görüşleri ise bence çok yerinde. Seri boyunca büyü kullanımının öyle har vurup harman savurulucak bir şey olmadığını ve bir denge içinde kullanılması gerektiğinden bahsetmişti yazar. Hayatta her aksiyonun denge üzerinde bir etkisi olduğu ve bunu bozmanın hiç beklemediğimiz sonuçlar yaratabileceği Ged'in ana felsefelerinden biriydi. İşte ölüm de yalnızca bu dengenin içinde bir sondan ibaret. Bundan kaçınmanın, bunun korkusuyla yaşamanın ve hatta geri döndürmeye çalışmanın iyi bir sonucu olmayacak. Çünkü, hayatın devam etmesi ve sürekli yenilenmesi lazım:
"Ancak ölümlü olan yeni hayata gebedir, ancak ölümde yeniden doğum vardır. Denge bir durgunluk değildir. Harekettir, ebedi bir oluştur."
Reklam