Mert Toros
@Mertoros
64 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Reklam
Harika bir kitap! 
Yerdeniz Büyücüsü de çok iyi bir kitaptı ama Atuan Mezarları'ndaki hikaye kurgusu çok daha ilgi çekici.
Özünde bir kız çocuğunun büyüme öyküsü olan kitapta 
Ursula K. Le Guin , şahane kalemiyle çok fazla temaya değiniyor. İlk kitaba göre Yerdeniz'in bir ucunda olmamıza rağmen burayı hemen anlıyoruz ve Tenar ile de hemen empati kurabiliyoruz. Tenar, annesinden koparılıp zorla göreve getirilen ve güç onda gibi gözükse de neler yapması gerektiği önceden kararlaştırılmış bir baş rahip. Sadece kadınların girebildiği ve anlamsız dini ritüellerin yapıldığı Atuan Mezarları'ndaki asıl güç ise uzaktaki Tanrıkral'ın buradaki temsilcisi Kossil'de. Kadınların bir nevi hapis tutulduğu, gücün yine bir erkekte olduğu bir yanılsama aslında ada.
Tenar'ın kendisi ise buradan kurtuluyor kitabın sonunda, isimsiz Arha olmayı bırakıp kendi olmayı, özgür olmayı başarıyor ve bunu da Ged sayesinde gerçekleştiriyor. Le Guin o kadar zeki bir yazar ki: Normal şartlarda bir anda dışarıdan gelen bilge/hırsız büyücüye kesinlikle güvenmezdik okuyucular olarak, özellikle karanlığa tapılan bu acımasız adada. Fakat, biz Ged'i tanıyoruz, onun hayatını ve yaşadıklarını biliyoruz bu da hemen ona tekrardan ısınmamıza ve Tenar'ın da ona güvenmesini istememize sebep oluyor. Ged, kendi karanlığı (gölgesi) ile barışmıştı ilk kitabın sonunda ve Tenar için de bunu istiyor.
Işığın yasak olduğu mezarlarda bir ışık yakıp ona gölgesini gösteriyor; İsimsizlere tapılan adada herkesin ismi olduğunu hatırlatıp Tenar'ın buradaki görevinden ibaret olmadığını ve anca bunları kabullenirse tam ve özgür olabileceğini öğretiyor. Tenar da özgür iradesiyle hayattaki ilk kararını veriyor ve bu yolculuğa açılıyor.
Yerdeniz Büyücüsü de çok iyi bir kitaptı ama Atuan Mezarları'ndaki hikaye kurgusu çok daha ilgi çekici.
Özünde bir kız çocuğunun büyüme öyküsü olan kitapta Ursula K. Le Guin , şahane kalemiyle çok fazla temaya değiniyor. İlk kitaba göre Yerdeniz'in bir ucunda olmamıza rağmen burayı hemen anlıyoruz ve Tenar ile de hemen empati kurabiliyoruz. Tenar, annesinden koparılıp zorla göreve getirilen ve güç onda gibi gözükse de neler yapması gerektiği önceden kararlaştırılmış bir baş rahip. Sadece kadınların girebildiği ve anlamsız dini ritüellerin yapıldığı Atuan Mezarları'ndaki asıl güç ise uzaktaki Tanrıkral'ın buradaki temsilcisi Kossil'de. Kadınların bir nevi hapis tutulduğu, gücün yine bir erkekte olduğu bir yanılsama aslında ada.
Tenar'ın kendisi ise buradan kurtuluyor kitabın sonunda, isimsiz Arha olmayı bırakıp kendi olmayı, özgür olmayı başarıyor ve bunu da Ged sayesinde gerçekleştiriyor. Le Guin o kadar zeki bir yazar ki: Normal şartlarda bir anda dışarıdan gelen bilge/hırsız büyücüye kesinlikle güvenmezdik okuyucular olarak, özellikle karanlığa tapılan bu acımasız adada. Fakat, biz Ged'i tanıyoruz, onun hayatını ve yaşadıklarını biliyoruz bu da hemen ona tekrardan ısınmamıza ve Tenar'ın da ona güvenmesini istememize sebep oluyor. Ged, kendi karanlığı (gölgesi) ile barışmıştı ilk kitabın sonunda ve Tenar için de bunu istiyor.
Işığın yasak olduğu mezarlarda bir ışık yakıp ona gölgesini gösteriyor; İsimsizlere tapılan adada herkesin ismi olduğunu hatırlatıp Tenar'ın buradaki görevinden ibaret olmadığını ve anca bunları kabullenirse tam ve özgür olabileceğini öğretiyor. Tenar da özgür iradesiyle hayattaki ilk kararını veriyor ve bu yolculuğa açılıyor.
Özgürlük ağır bir yüktür, ruhun yüklenmesi gereken büyük ve garip bir sorumluluk. Kolay değildir. Verilen bir armağan değil, yapılan bir seçimdir; bu seçim de zor bir seçim olabilir. Yol, yukarıya, ışığa doğru çıkar; ama yüklü yolcu oraya hiçbir zaman varmayabilir.
"Senin göründüğün gibi olup olmadığını nasıl anlayabilirim?" dedi sonunda.
"Anlayamazsın," dedi adam. "Sana nasıl göründüğümü bilemiyorum ki."