Biraz durulsak mesela
Yormasa bu kadar insanlar
Bir sonraki durak huzur desek
Aynadaki gördüğümüz mutlu olmaya yetmiyor madem
O zaman dış güzellik yasaklansa da
Ruh güzelliğine geçsek...
İnsanların adaleti ne kadar zayıf ve güçsüz! Bu adalet yalnızca açıkça ortada olan suçları cezalandırıyordu. Sizi tek darbe ile öldürür; genellikle gece uykuda bastıran, uyanması olmayan bir uykuya yollar ya da size birdenbire vurur, sizi can çekişmekten bile kurtarır. Ruha damla damla zehir akıtan, vücudu yok etmek için mayınlayan katil ise neden mutlu bir yaşayış, sevgi ve saygı görüyor? Ceza görmemiş nice katiller var! Zarif, kibar kötülükler için bu ne hatır sayma, hoşgörüydü! Manevi işkencelerle cinayet işleyenler nasıl da temize çıkıyorlardı!