M.Korkmaz
@MerveNurKorkmaz
Şu anda okuduğu kitap
Umut etmeye ve masalların içinde kaybolmaya ihtiyacımız var.
Kaan Murat Yanık ilk kitabından beri kalemini sevdiğim yazarlardan, bu sene kitap çıkaracağı müjdesini verdiğinden beri beklemedeydim. Çıkar çıkmaz yayınevinden imzalı almak nasip oldu ama deprem sonrası yogunluklar nedeniyle okuma fırsatı ancak edinebildim.
Öncelikle Ketebe yayınevinden okudugum ilk kitap. Yıl başında Kemal Tahir kitapları Ketebe'ye geçip mükemmel(?) kapaklar tasarladıkları için ön yargılı idim ama haklarını teslim edelim, bu kitap özelinde basımı ve kalitesini beğendim.
Kitap özeline gelirsek yazar kaleminin büyüsünden hic birsey kaybetmemiş. Diğer kitaplarında olduğu gibi zaman içinde atlamalar olan bir anlatımdan ziyade farklı olarak 2 yıl 2 aylık bir süreyi sıralı anlatmış. Yol romanı diyebileceğimiz kitap mavi bir sergüzeşt. Yazarla henüz tanışmayan okurlar vakit kaybetmeden, herhangi bir kitabını alıp sayfalar arasında yolculuğa çıkmalılar. Keyifle okuyun.
Diğer kitapları gibi 
Abdullah Arı ve 
Elif Tuğrul hocalarımla beraber okuduk onlara selam olsun.
Not:incelemeyi okurken tanıtım da çıkan ve çok sevdiğim müziği dinlemeniz için buraya ekleyeyim. youtu.be/0yTPoWwli14
*Bundan sonrası kitabı okumayanlar ıçin ağır #tatkaçıran/spoiler içerir.*
Mart 1492 İstanbul'unda başlayan kitapta henüz ilk sayfalarda
- "İyi diyorsun, hoş diyorsun da hangi bakir yurdu keşfedeceksin? Neresi var ki şu cihanda sır kalan?"
- "Ufkun bu kadar işte.."
diyalogları ile bir keşif kitabi okuyacağımızın sinyalini veriyor yazar.
Bilgili, kadirşinas, azimli ama düzeni sevmediği için yolculuklara ara vermiş bir kaptan: İsa Efendi. Denizcilik ve haritalar hakkında bilgi birikimini aşılamaya çalıştığı 23 yaşındaki oğlu:Yunus Kalender. Kanı kaynayan, denizlere açılmak isteyen oğluna engel olamayınca çıkılan Kırım seferi ve orada aşık olunan hakayıkEdebiyat
Kaan Murat Yanık ilk kitabından beri kalemini sevdiğim yazarlardan, bu sene kitap çıkaracağı müjdesini verdiğinden beri beklemedeydim. Çıkar çıkmaz yayınevinden imzalı almak nasip oldu ama deprem sonrası yogunluklar nedeniyle okuma fırsatı ancak edinebildim.
Öncelikle Ketebe yayınevinden okudugum ilk kitap. Yıl başında Kemal Tahir kitapları Ketebe'ye geçip mükemmel(?) kapaklar tasarladıkları için ön yargılı idim ama haklarını teslim edelim, bu kitap özelinde basımı ve kalitesini beğendim.
Kitap özeline gelirsek yazar kaleminin büyüsünden hic birsey kaybetmemiş. Diğer kitaplarında olduğu gibi zaman içinde atlamalar olan bir anlatımdan ziyade farklı olarak 2 yıl 2 aylık bir süreyi sıralı anlatmış. Yol romanı diyebileceğimiz kitap mavi bir sergüzeşt. Yazarla henüz tanışmayan okurlar vakit kaybetmeden, herhangi bir kitabını alıp sayfalar arasında yolculuğa çıkmalılar. Keyifle okuyun.
Diğer kitapları gibi Abdullah Arı ve Elif Tuğrul hocalarımla beraber okuduk onlara selam olsun.
Not:incelemeyi okurken tanıtım da çıkan ve çok sevdiğim müziği dinlemeniz için buraya ekleyeyim. youtu.be/0yTPoWwli14
*Bundan sonrası kitabı okumayanlar ıçin ağır #tatkaçıran/spoiler içerir.*
Mart 1492 İstanbul'unda başlayan kitapta henüz ilk sayfalarda
- "İyi diyorsun, hoş diyorsun da hangi bakir yurdu keşfedeceksin? Neresi var ki şu cihanda sır kalan?"
- "Ufkun bu kadar işte.."
diyalogları ile bir keşif kitabi okuyacağımızın sinyalini veriyor yazar.
Bilgili, kadirşinas, azimli ama düzeni sevmediği için yolculuklara ara vermiş bir kaptan: İsa Efendi. Denizcilik ve haritalar hakkında bilgi birikimini aşılamaya çalıştığı 23 yaşındaki oğlu:Yunus Kalender. Kanı kaynayan, denizlere açılmak isteyen oğluna engel olamayınca çıkılan Kırım seferi ve orada aşık olunan hakayıkM.Korkmaz
Yorumu çok beğendim. Okuduğum kitapları hızlı unuturum. Bu yorum hatırlatma olarak çok iyi olacak :) Emeğinize saglik
✒ Yandı yandı nöronlar ! Bi' kırık beynim vardı o da kitabı okurken kül oldu. Muazzam bir beyin, bilgiyi ancak bu kadar hiç yormadan, sıkmadan, hissettirmeden sade akıcı ve merak uyandıran bir üslup ile başka bir beyine entegre edebilir.
✒ Pia Mater, Arachnoid Mater ile bağını hiç koparmadan devam edilmiş serinin son kitabına ama bu kitapta çok daha fazla bilimsel gerçeklere yer verilmiş. O kadar ki otuz yedi yıllık ömrü hayatımda hiç bu kadar bilim teorileri ile haşır neşir olmamıştım. Sağ olsun Serkan KARAİSMAİLOĞLU bilim konusunda ki cehaletimi çat çat yüzüme vurdu. Bunu da bilmiyormuşum.. Onu da mı tanımıyorsun güzelim ? " aaaa ".. " waww".. " çok ilginç" diye diye kitap bitti.. Kara cahiliyetim beni utandırdı. Ama yine pozitif yaklaşacağım olaya şükür ki öğrenmenin yaşı yok..
✒ Çok kompleks bir yapıda olan beynimizi anlamaya çalışırken, insan denen canlının aslında ne kadar muazzam bir sistem ile yaratıldığını düşündüm yine. Yaradanın gücünü biz canlılara olan sevgisini iliklerime kadar hissettim. Ve Yaradana tekrar tekrar teşekkür ettim. Ve benim savunduğum cümlemin " Mucizeye ihtiyacım yok bir mucize olduğumu biliyorum " ne kadar haklı kurulmuş olduğunu bir kez daha teyit etmiş oldum.
✒ Velhasıl;
Bilimi ve Teknolojiyi algılamakta çok zorlanan nöronlarım yüklendiği bu kadar bilgiyi ne zaman sindirir bilemiyorum.. Ama şimdi, bu muazzam seriyi okumuş olmanın verdiği mutluluğu bırakayım da uzun süre yaşasın zavallılar ;)
M.Korkmaz
Güzel bir inceleme. Emeğinize sağlık. Yeni bitirdim. Bazı olumsuz yorumlardan sonra böyle güzel inceleme okumak, aynı dusunuyor olmak güzel bir duygu veriyor insana :)
Öncelikli olarak şunu ifade etmem gerekir ki; kitap, sosyal mecralarda abartıldığı kadar alıp götürmedi beni.. Distopik bir eser olmasına rağmen bende hiçbir etki oluşturmadı...Çünkü ben bir kitabı okurken sayfalar arasında canlandırma yapıp kendimce bir sahne kuruyorum. Bu eserde böyle bir sahneyi göz önüne dahî getiremedim. Kurgu güzel ama yazarın sürekleyici bir üslûbu olmadığı kanısındayım. Bu kadar güzel kurgu, hitabet ve sürükleyici bir dilin olmamasının kurbanı olmuş diyebilirim.
Eserin baş kahramanı Montag isimli bir itfaiyeci. Burada tuhaf olan durum şu ki bizim bildiğimiz itfaiyeciler yangın söndürmek ile görevlendirilmiş kişilerdir. Ama en başında belirttiğim gibi distopik bir eser olmasından ötürü burada ki itfaiyecilerin görevi, bilinenin tam aksine yangın çıkarmak...Özellikle de kitapları yakmak için...
Kitaba isim verme serüveni ise oldukça manîdar... Yazar "itfaiyeci" olsun diye düşünüyor ama sonra beğenmiyor kendi kendisine "kitaplar kaç derecede tutuşup yanar?" diye soruyor. Birkaç yere telefon ediyor ama aradığı sorunun cevabını bulamıyor. En sonunda itfaiye teşkilatını arayarak "kitap kağıdının kaç derecede tutuşup yandığını" soruyor cevap ise "451 Fahrenheit" oluyor. Yazar ise tersine çevirip Fahrenheit 451 ismini veriyor... (niyedir bilmiyorum böyle değişik isim verme serüvenleri benim hoşuma gidiyor o sebeple incelemenin sonunda belirtmek istedim)
Melahat AYDIN isimli okura yanıt verildi
M.Korkmaz
Kesinlikle katılıyorum.
Öncelikli olarak şunu ifade etmem gerekir ki; kitap, sosyal mecralarda abartıldığı kadar alıp götürmedi beni.. Distopik bir eser olmasına rağmen bende hiçbir etki oluşturmadı...Çünkü ben bir kitabı okurken sayfalar arasında canlandırma yapıp kendimce bir sahne kuruyorum. Bu eserde böyle bir sahneyi göz önüne dahî getiremedim. Kurgu güzel ama yazarın sürekleyici bir üslûbu olmadığı kanısındayım. Bu kadar güzel kurgu, hitabet ve sürükleyici bir dilin olmamasının kurbanı olmuş diyebilirim.
Eserin baş kahramanı Montag isimli bir itfaiyeci. Burada tuhaf olan durum şu ki bizim bildiğimiz itfaiyeciler yangın söndürmek ile görevlendirilmiş kişilerdir. Ama en başında belirttiğim gibi distopik bir eser olmasından ötürü burada ki itfaiyecilerin görevi, bilinenin tam aksine yangın çıkarmak...Özellikle de kitapları yakmak için...
Kitaba isim verme serüveni ise oldukça manîdar... Yazar "itfaiyeci" olsun diye düşünüyor ama sonra beğenmiyor kendi kendisine "kitaplar kaç derecede tutuşup yanar?" diye soruyor. Birkaç yere telefon ediyor ama aradığı sorunun cevabını bulamıyor. En sonunda itfaiye teşkilatını arayarak "kitap kağıdının kaç derecede tutuşup yandığını" soruyor cevap ise "451 Fahrenheit" oluyor. Yazar ise tersine çevirip Fahrenheit 451 ismini veriyor... (niyedir bilmiyorum böyle değişik isim verme serüvenleri benim hoşuma gidiyor o sebeple incelemenin sonunda belirtmek istedim)
M.Korkmaz
Yeni bitirdim ve tam olarak aynen de böyle düşünüyorum.
"Sahih bir metafizik arayışın olmadığı çabalar, psikolojik düzeyde bazı iyileştirmelere vesile olsa bile, insanın hakikat ve anlam problemi karşısında çözümsüz kalmaya mahkûmdur.
Zira problemin temeli olan anlam meselesi bir öz
meselesidir ve öze dair bilgi de fenomenal alanı aşkın bir metafizige dayanmak zorundadır. Metafizik bilginin oluşla ilgisi yoktur; o, "varlık"la, ilkeyle ilgilidir..."
M.Korkmaz
Tarık Tufan in eşi mi acaba???