Merve Arık
@Mervepsi
Şu anda okuduğu kitap
"Doğduk ya şimdi... Aynı anda da ölmeye başlıyoruz aslında. Kalbin atıyorsa, yaşadığın kadar da ölüyorsun demektir; ölüm atının ayak sesleridir o kalp sesleri."
Güzel yorumları görünce merak edip aldığım bir kitaptı. Fakat öyle bir sinirle ve hayal kırıklığıyla okudum ki anlatamam. Evet kitabı iki günde bitirdim ama yazanlar hiç hoşuma gitmedi.
Bir kere bu romandaki karakterlerin lisede olması en büyük saçmalık. 17-18 yaşındaki gençler kadın pazarlıyor, kumar oynatıyor, adam öldürüyor, okula canı istediğinde gidiyor istemediğinde gitmiyor, tecavüz ediyor. Hem de tecavüzü kötü göstermeye çalışırken iyi hal ekliyorlar bir de yanına. Kahramanlarımız şiddet gösteriyor ama morarttıkları yere krem getirdikleri için çok vicdanlı oluyorlar birden.
Bu kitabın kitlesi lise öğrencileri. Ve maalesef uzun zamandır liseli kızların beğendikleri erkekler 'karanlık' olanlar, psikopat olanlar, deli gibi kıskanıp kıza yaşam alanı vermeyenler ve buna sevmek diyenler. Bu kitapları okuyan gençler gerçekten böyle bir hayatın olduğunu düşünüyorlar, bu kitapların kahramanlarına özeniyorlar, onlar gibi olmak istiyorlar. Hele kızlar romantizmi çok yanlış biliyorlar. Kendilerine sert davranılmasını bu tür kitaplar ve filmlerle meşrulaştırıyorlar. Bunu maalesef öğretmen olarak çalıştığım bir çok okulda gözlemledim, kendi aşırı duyarlı davranma merakım değil yani bu söylediklerim.
Umarım gençlere yönelik kitaplarda psikopat olmayan, zor kullanmayan, kafası yerinde değilken bile bir kızı hırpalayamacağını bilen erkekler ile tüm varlığını bir erkeğe adamaktan başka hayalleri olan kadınlara da yer verilir.
Korku öykülerini seviyorsanız size yazarlar hakkında bir fikir sunabilecek bir kitap okuyacaksınız. Açıkçası çok fazla korku öyküleri tecrübem yok ama korku öyküleri hep böyle in cin peri ve doğaüstü olaylardan mı oluşuyor diye merak ettim. Yoksa bir kolaya kaçma mevzusu mu? Zira hiçbir hikaye beni korkutmadı, çoğu germedi bile.
Benim için iki öykü ön plana çıktı kitapta. Biri Mehmet Berk Yaltırık'ın Cazı Nene öyküsü. Karadeniz şivesiyle yazıldığı için okuması biraz zor olsa da bu durum eğlenceli de geldi aynı zamanda bana. Ve beni geren nadir öykülerden biriydi. Kitap bittiğinde çoğu öykü aklımda yokken bu hikayeyi hatırlıyorum.
Diğer öykü hem anlatılış şekliyle hem de verdiği mesajlarla Işın Beril Tetik'in Taş Uyur öyküsü oldu. Kanayan yaramız doğa harikalarının katledilip rant ve para uğruna beton yığınına çevrilen dünyamızı anlatıyor oluşu hoşuma gitti. Keşke bu zalimliği yapan herkesin başına öyküde olanlar gelse dedim içinden.
Velhasıl kelam beklediğimi bulamadım sevgili okuyucular. Özel ilgi alanınız ise okuyunuz.
