M.
@Merveyevski
Ben çekildiğim her fotoğrafta
Defolu bir kelebek gibi çıkarım.
anitsayac.com
Zülfü Livaneli
~Cem Adrian~
~Mem Ararat~
Zülfü Livaneli
~Cem Adrian~
~Mem Ararat~Gaziantep, 1 Nisan
492 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Nefsim bana kendisini anlatıyor!Din
Ben 12 13 yaşlarında iken Kur'an'ı Kerim kursuna gidiyordum. Hocamızla sohbet etmeye başlamıştık ve o zaman sormuştum hocama," Hocam benim içimde bir ses var sürekli konuşuyor da hiç susmuyor. Bazen korkutuyor korkunç şeyler söylüyor bana."
Ben o zamanlar ezan okunurken korkuyordum arkadaşlar. Hasan'ın rüyası diye bir film izlemiştim henüz 8 9 yaşlarındayken ve o filmden sonra korkmaya başlamıştım ezandan. Hocam bana onun nefs olduğunu, söylediği kötü şeyleri dinlememem gerektiğini söylemişti de yaşımdan dolayı heralde anlamamıştım.
Tabi korkumu nasıl yendiğimi de söyleyeyim; büyüklerim konuşurken duymuştum eğer bir korkudan kurtulmak istiyorsam o korkunun üzerine gidecektim. Ve ben ezan okununca," Korkmuyorum hiç, ezan güzel bir şey bizleri namaza çağırıyor senin içini huzur kaplaması gerek neyden korkucaksın?" Diye düşünüp oturup ezanı dinlerdim o şekilde kurtulmuştum bu korkumdan.
Şimdi gelelim kitaba. Kitapta da o içimizde konuşan bazen başkasıymış gibi bazen kendimizmiş gibi duyduğumuz sesten yani nefsten bahsediyor ve bunu sanki nefs konuşuyormuş gibi anlatıyor bize.
Hüdayi' nin hayatını, bıraktığı şöhret ve malını yani kendini nasıl yendiğini anlatıyor nefs bize.
Çok farklı bir yaklaşım olmuş bence nefsi konuşturmak. Güzel de olmuş hani. Okurken düşünüyorsunuz acaba bunu söyleyen benim nefsim mi diye. Güzel bir kitaptı ve baya çekti beni içine. Okumayı düşünen var ise düşünmesin okusun derim düşünmeyen de okusun isterim. Şimdiden keyifli okumalar :)
Reklam
Alıntı olarak bütün kitabi eklemek isterdim. Her cümlesi ayrı anlamli her kelimesi ayrı hoş yazılmış kitabın. İnsan okuyunca ben daha ne bekliyorum diyor.
Yazar, korkunun insana verebileceği hasarı çok açık bir şekilde yansıtmış kitabında. Okurken kendinizi kimi zaman Irene' nin kimi zaman eşi Fritz' in yerine koyuyorsunuz. Her zaman kitap bitmeye yakın okuduğunuz her şey kafanıza tam oturur ya o şekil de oldu yine :))
Her seferinde Stefan Zweig' in okudugum her kitabında bu yazarın en sevdiğim kitabı demek geliyor içimden her eseri birbirinden güzel. Okurken içine çekiyor insanı çevreden soyutlaniyorsunuz kitabı okurken çevremdeki herkesi olduğum yeri umursamadan daldım kitaba. Hiçlik üzerinde durulmuş. Bir tanesi tahta karşısında olmadan oynayamayan Czentovic bir diğeri zihninde her şeyi canlandırıp zihninde kendiyle oynayan Dr. B.
Akıcı bir eser olmuş. Tavsiye ederim.
Nasıl başlasam nasıl anlatsam bilemedim. Zweig'in en beğendiğim kitapları arasına girdi. Tekrar tekrar bıkmadan okuyabilirim. Zaman zaman yaşadım anlatılanları sanki birisi karşımda oturmuş bana anlatıyor hissi verdi. Çok güzel bir şekilde anlatılmış her yaşta okunabilecek bir kitap. Kesinlikle ve kesinlikle tavsiye ediyorum mutlaka okumalısınız.
Reklam