Merve
@Mervkc
108 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Sorarım size; dine dair indî bir düşüncemizi savunalım derken dinin öngördüğü ahlak-ı hamidenin temel ilkelerini çiğnemek ne yaman bir çelişkidir. Hâk bildiğimiz bir iddiayı müdafaa edelim derken kul hakkına tecavüz etmek, kardeşlik ahlakını, kardeşlik hukukunu çiğnemek ne kötü bir yoldur. Kuran ahlakını çiğneyerek Kuran'ı müdafaa edebilir miyiz? Sünnet nizamını yok sayarak sünnet himaye edebilir miyiz? Eleştirdiği görüş sahibine duayla başlayan sahabe-i kiramın nezih üslubunu terk ederek bir yere varabilir miyiz?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bugün yeryüzünü imar etmek için varlığa karşı mütevazi olmak ve üzerinde yaşadığımız tabiatın hukukunu savunmak gerekir.
Dört yüz sayfa düz yazı bir şiir okudum sanki. Bu derinlik, bu tespitler, bu söyleyiş güzelliği. Peşi sıra okuduğum kitapların çeşit olarak arası açıldıkça usta olanın mahareti daha da görünür oluyor. Okurken her an ortaya çıkacak bir facianın vehmiyle tedirgin hissetme hali bana Şimşek romanını anımsattı; onda da sürekli bir şüphe, yaklaşan bir tehlike hissiyle okuyoruz hikayeyi. Peyami Safa ile ilgili bir konuşmada; "Zeki romancılar zeki karakterleri çok katmanlı, çok zeki yazabiliyor, kendi dehasını aşikâr etmeye fırsat buluyor ancak Peyami Safa, belki bir zaaf olarak, ahmak karakter yaratamıyor" diye bir yorum duymuştum, hakikaten romanda herkesi derin ve ikna olunabilir buluyor insan. Mesela Besim'in oburluğu, hedonist dünya görüşü bile sevimli ve makul geliyor yaptığı izahlarla. Kadın portrelerindeki güvenilmez, dürtüsel, maddiyat peşinde karakter paterni bu kitapta da sürüyor. Hikayenin çarpıcı finali, o sona giderkenki metafizik hissi paylaşımlar, Meral'in kendi kendiyle mücadelesi, münazaraları, inanılmaz akıl almaz bir kurgu. Bitirir bitirmez sanal notumu kaydetmek istediğim bir okuma oldu, hakkını vermek için bir sefer okumanın yetmeyeceğini düşünüyorum.
Ey bahtsız! Tarihin hiçbir devrinde kendine bu kadar yabancı, bu kadar hayran ve düşman olmadın. Laboratuvarında aradığın, incelediğin, oyduğun, dibine indiğin, sırrını deştiğin her şey arasında yalnız ruhun yok. Onu beyin hücrelerinin bir üfürüğü sanmakla başlayan müthiş gafletin, otuz yıl içinde gördüğün iki muazzam dünya harbinin kan ve gözyaşı çağlayanlarında en büyük dersi arayan gözlerine bir körlük perdesi indirdi. Bırak şu maddeyi, boğ şu ölçü dehanı, doy şu fizik ve matematik tecessüsüne, kov şu kemiyet fikrini, dal kendi içine, koş kendi kendinin peşinden, bul kendini, bul ruhunu, bul, sev, bil, an, gör, kendi içinde gör Allah'ını. Kendine dön, kendine bak, kendine gel. Aptalca bir konfor aşkından doğduğu halde her biri daha korkunç bir dünya harbini hazırlayan teknik mucizelerinin yanında senin iç zıtlıklarını elemeye yarayacak ve seni kendi kendinle boğuşmaktan kurtaracak ruh mucizelerini ara. İnan manevilere ve mukaddeslere, inan! Onlar hakkında bu kadar küçükçe düşünmekten utan! Her sezilen derinliğin ifşa ettiklerini düşünmekten bile seni alıkoyan tabiatçı metodlarını fırlat ve bitlenmiş elbiseler gibi at. Ortaçağ papazında haklı olarak ayıpladığın dar kafalılığın anlayış sınırlarını daha fazla darlaştıran beş duyu idrakinin kapalı dünyası içinde kalma:
Arşı geç, ferşi atla, sidreyi aş, gör ne var maverada ibrethiz
Niçin beni merhametlerimin tarihini hatırlamak çirkinliğine düşürüyorsun, Ferhat?