Lilii
@Meryem2
2 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Nesneleri böyle görmek imkansız. Zayıflıklar, kırılganlıklar kabul. Ağaç dalgalanıyordu. Gökyüzüne doğru bir taşkın? Bu daha ziyade bir çöküş; ağaç gövdelerinin yorgun düşmüş kamışlar gibi buruşmasını , büzülmesini, yumuşak, katlanmış, kara bir külçe halinde toprağın üzerine yığılmasını bekliyordum. Var olmak istemiyorlardı ama bundan kaçınamıyorlardı, işte böyle. Bu yüzden usul usul kendi işlerine bakıyorlardı; öz suları damarlarda ağır ağır yükseliyor, kökleri toprağa ağır ağır giriyordu. Ama her an bütün bunları bir yana atıp kendilerini ortadan kaldırmak ister gibi görünüyorlardı. Yorgun ve yaşlı; istemeye istemeye var olmaya devam ediyorlardı çünkü ölmek için yeterince güçlü değillerdi, çünkü ölüm onlara ancak dışardan gelebilirdi: Ölümlerini, bir iç zorunluluk gibi sevinçle taşıyan yalnızca melodilerdi fakat onlar var olmazlar. Var olan herşey nedensiz ortaya çıkar, zavallıği yüzünden varoluşunu sürdürür ve rasgele ölür.
Sayfa 195
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·261 syf.·
2021 3. kitabı
Puan vermedi·531 syf.·
2020 17. kitabı
