Meryemce
@Meryemm20
Hayal gücü büyücüsü
Sınıf öğretmeni/MEB
58 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Yeni yılın ilk kitabı...
Ne zaman Aytmatov okumayı bırakacağım bilmiyorum. Her okuduğumda hemen bir sonraki Aytmatov kitabına geçmek istiyorum.
Bir Cengiz Aytmatov klasiği, her zaman işlediği konular ama her seferinde başka bir tat başka bir keyif başka bir pencere...
İyi ki bu dünyadan geçmişsin Cengiz Aytmatov
Savaş, insanları insan olmaktan çıkarır mı? İşte bu sorunun cevabını veriyor, kitabımız. Şimdi savaşların olmadığı bir dünya diliyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yine yeni yeniden bir Aytmatov hikayesi...
Kısacık ama sıcacık :) kitabı okurken Kemal'in saflığına kızmış olsam da güzel ve iyi kalbine kıyamıyordum. Abakir karakteri saf kötülüğü, nadanlığı temsil ederken Kemal karakteri onun yanında bembeyaz bir sayfa idi. Yine çok sevdim kısacık hikayeyi ve ANARKAY'I.
Düşünüyorum da ömrüm boyunca okuyup da etkisinde kaldığım ilk beş kitaba girer. İlk defa Livaneli kitabı okudum veeee neydi o öyle yaaa, inanamadım, elimden düşüremedim...
Mehmet'in hikâyesi (Ahmet mi demeliyim yoksa?) gazeteci kıza anlattıkları kendi kurguladığı hikâyelerden biri miydi yoksa bu defa gerçek miydi? Sanırım bunların bir cevabı yok. İlginç hem de oldukça ilginç bir kitaptı. Aslında Mehmet'in küçük yaştan beri yaşadıkları düşünülürse, yetişkin bir insanken dönüştüğü kişi yargılanmamalı.
Aşk ya da Mehmet'in deyişiyle karasevda insanların aklının alamayacağı kadar güçlü bir duygu ve oldukça tehlikeli. Gazeteci kızla karşılaşması ve onunla geçirdiği birkaç zaman ona neden bu dünyada daha fazla yaşayamayacağını, neden daha fazla duramayacağını düşündürdü acaba? Ne tuhaftı her şey, Arzu cinayeti de cabası. Bu ilginç karakteri sevmeye başlamıştım, böyle bitsin istemezdim Mehmet'in hikâyesi ancak öyle sanıyorum ki bu onun için kaçınılmaz bir sondu.
Bu kitap daha çok ebeveynler ve ebeveyn adaylarına hitap etse de bir öğretmen olarak (hele ki sınıf öğretmeni) ben de faydalandım.
Kişisel gelişim kitaplarını okurken hemen kendimi ve çevremi okuduklarım doğrultusunda incelemeye başlarım bu gayri ihtiyari olsa da çoğu şeye olan bakış açımı değiştirir ve farkındalığımı artırır dolayısıyla bunu yapmayı seviyorum.
Anne baba olmak ne kadar kıymetli ve önemli bir rol, bunu bir kez daha anladım ve çok iyi öğrendiğim bir şey daha var: sen neysen, nasılsan, hayata nereden bakıyorsan, kimsen, bu hayattaki gayen neyse vb. çocuğun da çoğunlukla bu sorulara verdiğin cevaplardaki size (anne baba) benziyor. Bunu atalarımız çok güzel özetlemiş: Armut dibine düşer.
Aytmatov'un kitaplarının etkisi bende uzun süre kalıyor. Her seferinde nasıl bu kadar güzel yazabildiğine şaşırıyorum.
Mesela siz hiç bir at olmadan bir at gibi hissettiniz mi ya da hiç anne olmadan anne olmanın ne demek olduğunu anladınız mı veya henüz genç bir insanken yaşlı olmanın nasıl hissettirdiğini bildiniz mi? İşte Aytmatov bunu yapıyor, onun kitaplarını okuduğunuzda birçok şeye varmadan yaşamış oluyorsunuz.
Şimdi atlar artık benim gözümde daha farklı çünkü Gülsarı'yı tanıdım ben, üstelik ilk zamanlarından ölümüne kadar şahit oldum.
Asıl konuya gelecek olursak Tanabay'ın hikâyesi, ona yapılan haksızlık beni sinirlendirdi. Kitabı okurken onca emek, vazgeçiş, adanmışlık sonrasında kocaman bir hiç, üstelik hain ilan edilmek... bütün bu haksızlığı ne bütün hayatını vatanına, toprağına adamış Tanabay ne de Çora hak etmedi. İş bilmez, bencil, nadan, liyakatsiz insanlar başa geçer de ilim sahibi alimlerin yerini alırsa böyle olur.
Kitapta birçok karakter tek tek ele alınıp üzerine düşünülmeye değer, yine harika bir kitap okudum ve bir kitabın daha sonuna geldim. Elveda Gülsarı, Elveda...
