çünkü bunlar beni ben yapan şeylerdir ve insanlar birini gerçekten sevdiklerinde onu olduğu haliyle kabul ederler yani bütün tuhaflıklarıyla da severler o şeylerin tamamını birden bütününü bir arada.
“… Bağımlısı olduğun maddeyi bıraktığında da yoksunluk krizleri yaşarsın. Soğuk soğuk terlemeler, kâbus dolu uykusuz geceler vesaire. Fakat her şey bittiğinde, sağlığına kavuştuğunda anlarsın ki bütün o sıkıntılar arınmanın kendisidir.”
Hepimiz içimizde, gizli, nazik davranışlarla üstü örtülen ama bir tehdit algıladığımız zaman hemen o keskin dişleriyle ortaya çıkan bir timsah taşıyoruz.
‘Yoksulluk kapıdan girince aşk pencereden uçar.’ Çoğu insan hep yanlış anlıyor. Bu, erkeğin parası bittiğinde kadının ondan ayrıldığı anlamına gelmez. Şu demek: Bir adamın paradı bittiğinde… kalbini kaybeder, değersizdir. O kadar zayıflar ki gülemez bile, garip bir aşağılık kompleksine kapılır, çaresiz kalır ve kadını kendinden uzaklaştıran o adam olur. Bu noktada yarı delirir ve uzaklaşana kadar itmeye, itmeye ve itmeye başlar.