Döndü
@Mesemuzik
Uzun zamandır okurken ağladığım bir kitaba denk gelmemiştim. Hamnet’in o kısacık hayatını okuduğumuzu düşünürken aslında Agnes’in duygularını, acılarını, korkularını neredeyse onun kadar hissetmemizi sağlayan, üstelik bunu olabilecek en sade cümlelerle aktaran yazara bravo gerçekten. Özellikle ikinci bölümde resmen acı çektim. Kurgusu çok doğal, çok olabilir ama ne kadarı gerçek bilinmez. Kaç yüz yıldır asla eskimeyen bir eser olan “Hamlet” ancak bu kadar gerçek bir acı üstüne yazıldığından büyük bir eser, Shakespeare ise ölümsüz bir yazar olmuş olmalı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
KuzeyEdebiyat
Eski zamanlarda yaşamış bir bilgeden dinler gibi tat veren bir kitap. Kurgusu müthiş, karakterler arası bağ şahane, dili çok akıcı bir roman. Destansı anlatımı sevenler kaçırmasın mutlaka okusun. Ben yazarla yeni tanıştım bu da ilk romanıyla olsun istedim, ilki buysa diğerlerini hayal edemiyorum.
Okumakta çok geç kalmışım çok üzgünüm. Erhan Bener’in okuduğum ilk kitabı, çok derin bir kurgusu, psikolojik çözümlemeleri olan “Böcek” isimli bu kitabı işkenceci bir polisin bir gününü anlatıyor. Çok kızıyorsunuz okurken ama bir taraftan da bu sebepten böyle olmuş olabilir diyorsunuz. Hülasa okunmalı ve daha çok tanınmalı diye düşünüyorum.
Mükemmel !
Canetti henüz 26 yaşındayken yazmış bu kitabı ve bundan daha iyisini yazmayacağı gerekçesiyle başka bir roman denemesi de olmamış.
Bilinç akışı tekniği ile yazılan kitap gerçekten döneminin bütün yozlaşmışlıklarını olağanüstü anlatımıyla bizlere sunan bitirmesi zor ve bir o kadar da keyifli bir eser. Üç bölümden oluşan kitap birinci bölümünde “dünyasız bir kafa” başlığıyla başlar. Peter Kien’in gerçekten de bütün dünyası sadece kitaplarıdır, kafasını tamamen kitaplarını korumakla bozmuştur ve aslında bütün bilgiler kafasının içindedir. Çevresindeki hiçbir şeyle ilgili değildir çünkü onu ilgilendirmez. Hatta sırf kitaplarını koruma güdüsüyle yanında çalıştırdığı kadınla evlenir fakat zaman içinde ondan rahatsızlık duyarak kendi kendine körleşme tekniği geliştirir. İkinci bölüm ise “kafasız bir dünya” başlığıyla devam eder. Bu bölümde insanlarla iletişim kurmaya mecbur kalır ve dönemin bütün kötülüklerini, iki yüzlülüğünü, insan ilişkilerinin ne kadar yozlaştığını, en ufak bir zeka pırıltısına bile ihtiyaç duymadan yaşanan olayları, ilmek ilmek dokuduğu karakterlerle anlatır. Bence müthiş metaforlar içeriyor çok başarılı. Üçüncü bölümde ise “kafadaki dünya” adıyla anlatır Kien’nin yolculuğunu, kardeşinin gelip onu bulunduğu çıkmazdan kurtarmasını anlatır. Kardeşi bir ruh doktorudur ve Kien’in anlattığı binlerce yıl öncesine dayanan hikayelerden başına nelerin geldiğini kestirir. Onu kurtarmak için çabalar. Oğuz Atay’ın bu kitabı neden dilimize kazandırmak için bu kadar heyecan duyduğunu okuyunca anlıyor insan. Ve başka bir dile çevrilmesi bu kadar zor bir eseri bu denli akıcı çeviri yaparak bize kazandırdığı için Ahmet Cemal’e binlerce kez teşekkür ediyorum, huzurla uyusun.
Yetenekle ön plana çıkılan her işte olduğu gibi rekabetin, kabul etmenin zorluğunu çok güzel anlatmış bir kitap. Kıskançlık duygusunun bir yeteneği, bir hayatı ve hatta yakın çevresinin hayatını da ne kadar mahvedebileceğini, kişiyi başa çıkılamaz bir tükenmişliğe nasıl ittiğini üzülerek okuyorsunuz. Anlatıcı, Glenn Gould üzerine yazmak üzere çıktığı yolda diğer piyanist Wertheimer’in ruhsal karmaşasını ve var olamama savaşını verirken bi yandan da kendi içinde yaşadığı paradoksları da ustalıkla kaleme alabilmiş. Dilinin oldukça farklı bir kitap olduğunu düşünüyorum ve aynı zamanda tam tersi olduğunu da düşünüyorum.
