Hiçbir ayrılık gitmekle özdeş değildir.
Gerçek ayrılık tam anlamıyla bir unutuluş ile başlar. Yalnız bizim değil, bizi bilenlerin de unutuşuyla. O yerden, o mekandan, o insandan bizde süren, bizi oluşturan ne varsa hepsinin belleğimizden, benliğimizden, hayatımızdan silip gitmesiyle...
Yalnızlık bizim içeriye ve dışarıya ışık veren biricik penceremizdir Ömür hanım...
İki kanadı vardır, yüksekten ve korkudan; çarpar durur bir ömür içimizde...