Ayşenur Demir
@MetalMadness
Boş ruhlarla dolu bir dünyada sürünmek.
Bu mudur amaca giden yol?
24 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
[Spoiler içerir.]
Seri genel anlamda oldukça sürükleyici ve oluşturulan distopik evren ilgi çekici. Marie Lu'nun kurguladığı sistem ve özellikle Day-June dinamiği seriyi taşımış diyebilirim. Özellikle June'un güçlü, zeki ve duygularına rağmen rasyonel kalabilen bir kadın karakter oluşu beni etkiledi. Genç yetişkin türünde bu kadar güçlü yazılmış kadın karakter maalesef az bulunuyor. Ancak serinin son kitabı olan Şampiyon'da, beni hayal kırıklığına uğratan çok fazla klişe vardı. Yüzbaşı Jameson’un Day’i vurması, Jameson’un ölümüyle birlikte bir anda Kolonilerle Cumhuriyet arasında barışın gelmesi, Day’in hafıza kaybı yaşaması ve en çok da June’un Day’e kendini anlatmaması gibi sahneler bana çok yüzeysel ve tahmin edilebilir geldi. Finalin, karakterlerin üç kitap boyunca gösterdiği gelişimle çelişen bir kolaya kaçış olduğunu düşünüyorum. Tüm bu klişeler, seriye duyduğum heyecanı azalttı. İlk kitabı okurken aldığım o “vay be” hissini finalde bulamadım. Yine de karakterler, tempo ve ilk iki kitap sayesinde seriyi okuduğuma pişman değilim. Sadece finalin daha özgün ve derin olmasını isterdim.
Özgün Bir Edebiyat Harikası
İhsan Oktay Anar'ın Puslu Kıtalar Atlası, hem hikâye anlatımı hem de karakterleriyle edebiyat dünyasında benzersiz bir yer edinmiş bir başyapıt. Kitap, 17. yüzyıl Osmanlı İstanbul'unda geçiyor gibi görünse de, aslında zaman ve mekânın sınırlarını zorlayan bir anlatı sunuyor. Anar'ın üslubu, edebi bir ziyafet. Klasik Osmanlıca ile modern Türkçeyi harmanlayan dili, okuyucuyu bir masal diyarında dolaştırıyor. Başlamadan önce dili anlamama gibi endişelerim vardı ama çok yanılmışım. Eğer benim gibi bunu dert edinip okumaktan vazgeçerseniz çok şey kaybedersiniz, benden söylemesi. Bunun yanında anlatım sade gibi görünse de, her cümlede bir derinlik, bir ironi, bazen de felsefi bir sorgulama saklı. Kitap, sıradan bir hikâye anlatmanın ötesine geçip okuyucuyu bir düşünsel ve duygusal yolculuğa çıkarıyor. Eserin bizlere kattığı duygusal ve düşünsel yoğunluğu tümüyle anlamak için bir gün yeniden okuyarak, her satırın derinliğinde kaybolmamız gerektiğini düşünüyorum..
Öncelikle kitabı okuma vaktim haletiruhiyemin yoğun bir melankolik anına denk geldi binaenaleyh bu duygu durumum kitapla birlikte arşa çıktı. Dostoyevski'nin "Yeraltı Adamı"
Necip Fazıl Kısakürek'in "Çile" adlı eseri, şairin hayatını, içsel çatışmalarını ve inanç dünyasını yoğun bir şekilde yansıtan şiirlerini topladığı bir şiir kitabıdır. Özellikle 'Kaldırımlar' şiirindeki yalnızlık duygusu beni derinden etkiledi çünkü günlük hayatta hissettiğim yalnızlığı yansıttığını iliklerime kadar hissettim. Çile, insanın hayatındaki zorlukların aslında birer olgunlaşma aracı olduğunu anlatıyor. Birçok şiirinde bu olgunlaşmanın bizi Allah'a yönelttiğine ve bu sayede daha sarsılmaz ve güçlü bir benliğe sahip olmamıza yönelik bir anlam var. Bana göre Çile; sadece bir şiir kitabı değil, aynı zamanda insanın iç dünyasına bir yolculuk. Şiir sevenlere bu kitabı kesinlikle tavsiye ederim. Hem duygusal hem de düşünsel bir derinlik sunuyor.
