Aslı Özgür
@Meteasli
Mavide Beyaz Halka
Asi'l Aşk
KÜL isimli kitapların yazarı
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Teşekkürler
Beyazlar Sarsın Mavileri
Neredeyse kendi kitabımı bana satın aldıracak....
Öyle kıymetli Öyle başarılı bir inceleme olmuş ki.
Sonsuz teşekkürler
Dr. M.Kürşad
@BEGDIK
·Mavide Beyaz Halka Üzerine Bir İnceleme
Aslı Özgür Hocam, Mavide Beyaz Halka adlı şiir kitabında okuru, aşkın yalnızca bir duygu değil; bir hâl, bir yaralanma biçimi, kimi zaman da bir suskunluk disiplini olduğuna ikna etmeye çalışan bir poetik hatta davet eder.
İki bölümden oluşan bu kitap, modern şiirin imkânlarıyla kadim dilin tortularını aynı potada eriten bir söyleyişe sahiptir.
Kitabın genelinde aşk; ne bütünüyle kutsanır ne de tümden yerilir. Aksine, aşk burada çoğu zaman bir imtihan, bir bekleyiş, hatta bir yokluğa tahammül alıştırması olarak belirir.
Şairimiz, sevgiyi yüksek sesle haykırmak yerine, onu dizelerin arasına sinmiş bir sızı gibi bırakmayı tercih eder. Bu tercih, şiirlerin dilinde kendini açıkça hissettirir: Sözcükler acele etmez, imgeler bağırmaz, duygular kendini saklamaktan haz alır nazlıdır kelimlerin anlamları.Keşfedilmeyi bekler kelimeler. Keşifte heyecan vardır.
Birinci Bölüm: İç Sızının Coğrafyası sanki.
Kitabın ilk bölümünde yer alan şiirler, bireysel hafızanın ve iç konuşmanın ön planda olduğu bir evren kurar. Burada aşk; çoğu zaman “söylenemeyen”dir. Şair, sevmenin ağırlığını kelimelere yükler. Şair için sevgi; tamamlanmış bir hâl değil, eksilerek derinleşen bir duygudur bu bölümde.
İkinci Bölüm: Aşkın Kıyısında İnsan
İkinci bölümde ton değişir; bireysel içe kapanma yerini daha toplumsal ve varoluşsal bir sorgulamaya bırakır. Aşk artık yalnızca iki kişi arasında yaşanan bir hâl değil, insan olmanın kaçınılmaz yazgılarından biridir. “Biz insanoğlu” diye başlayan dizeler, aşkı bireysel bir kaderden çıkarıp insanlık hâlinin ortak yarası hâline getirir. Şair, aşkı kimi zaman ekmek üzerine edilen bir yemin kadar gündelik, kimi zaman da sonsuzluk iddiası taşıyacak kadar metafizik bir düzleme taşır. Böylece okur, aşkın hem dünyevi hem de
