Toplu Şiirler
İlhan BerkYazar:
İlhan Berk
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Türk şiirinde modernist bir hareket olan ikinci yeni şiirinin öncü şairlerinden biridir İlhan Berk. Yazarın şiirini anlamak, yorumlaya bilmek hissetmekten geçiyor o yüzden üstünkörü okumamak gerek , anlamsızlığın anlamına doğru bir yolculuk olacaktır her sayfanın derinliğinde kaybolurken. Nesneleri, bitkileri şiire dönüştürebilen muhteşem şair. Belkide bir kadına söylenebilecek en güzel sözlerden biri o söylemiştir ; Cumhuriyetin ilk yılları gibiydi yüzün... Umut dolu kitaplara, keyifli okumalar...
Toplu Şiirler - İlhan BERK (Ve bir sözcük: Yorgunum.)Şiir
Şimdi bütün sözcükler yorgunum.
Ve ilk defa, okumak da yordu beni...
Geçtiğimiz ay 
Nazım Hikmet Ran'ın 
Bütün Şiirleri isimli, yine 2 bin sayfalık bir eserini okumuştum. O bu kadar yormamıştı. Hatta akıp gitmişti sayfalar...
Toplu Şiirler
İsmi şiirler olsa da oldukça fazla düzyazı var, eserin hacmini de düşününce hayli zorluyor okurken. Bu nedenle bir çırpıda okumayı beklemeyin. Araya birkaç kitap koymak oldukça iyi olacaktır. Ama bence daha iyisi, İlhan Berk'in eserlerini toplu olarak değil de parça parça, kitap kitap okumak. Böylesi büyük bir şairin hakkı öyle daha iyi verilebilir diye düşünüyorum.
"Acılar büyüttü beni." (s. 684)
Son günlerde hangi kitabı elime alsam bir yorgunluk, bir acı... Hayat yoruyor, hayat acıtıyor canımızı. En çok da şairlerin yanmış ki en anlamlı dizeler onların yüreklerinden çıkmış. Çok acı var, ziyadesiyle acı... Bedenlerin çekmediği acıları ruhlar sırtlanır olmuş. O yükle kambur gibi dolaşıyoruz sokaklarda. Bugün Gönül Dağı dizisinde duyduğum bir söz vardı, "o yolların prangalı mahkûmlarıyız," diye. Biz de acıların prangalı mahkûmları olduk belki de...
"Şöyle başımı alıp gitmek istiyorum." (s. 1730) Hepimiz istiyoruz ama hiç giden olmadı henüz. En azından ben şahit olmadım öyle bir gidişe. 
Attila İlhan'ın 
Sisler Bulvarı isimli eserinde çok sevdiğim bir sözü var. Okurken burada sizlerle de paylaşmıştım: "Bir trene binmek, rastgele defolup gitmek istiyorum." Tam olarak bu... Ama ne gidecek cesaretimiz var ne de gitmeye mecalimiz. -Laf aramızda bilet paramız bile yok belki de.- Ne diyordu bir şarkıda:
"Bu gitmeler gerçek değil
Acılara çare değil
Kaçamazsın kaderinden
Kaçtıkça arkandan gelir."
Kalmak da çare değil işte. En büyük derdimiz dermansızlık. Gidebilsek belki de görürdük çare olup olmadığını... Ama işte...
"Sen yoksun ya seninle binlerce yerim yok." (s.
Nazım Hikmet Ran'ın Bütün Şiirleri isimli, yine 2 bin sayfalık bir eserini okumuştum. O bu kadar yormamıştı. Hatta akıp gitmişti sayfalar...
Toplu Şiirler
İsmi şiirler olsa da oldukça fazla düzyazı var, eserin hacmini de düşününce hayli zorluyor okurken. Bu nedenle bir çırpıda okumayı beklemeyin. Araya birkaç kitap koymak oldukça iyi olacaktır. Ama bence daha iyisi, İlhan Berk'in eserlerini toplu olarak değil de parça parça, kitap kitap okumak. Böylesi büyük bir şairin hakkı öyle daha iyi verilebilir diye düşünüyorum.
"Acılar büyüttü beni." (s. 684)
Son günlerde hangi kitabı elime alsam bir yorgunluk, bir acı... Hayat yoruyor, hayat acıtıyor canımızı. En çok da şairlerin yanmış ki en anlamlı dizeler onların yüreklerinden çıkmış. Çok acı var, ziyadesiyle acı... Bedenlerin çekmediği acıları ruhlar sırtlanır olmuş. O yükle kambur gibi dolaşıyoruz sokaklarda. Bugün Gönül Dağı dizisinde duyduğum bir söz vardı, "o yolların prangalı mahkûmlarıyız," diye. Biz de acıların prangalı mahkûmları olduk belki de...
"Şöyle başımı alıp gitmek istiyorum." (s. 1730) Hepimiz istiyoruz ama hiç giden olmadı henüz. En azından ben şahit olmadım öyle bir gidişe. Attila İlhan'ın Sisler Bulvarı isimli eserinde çok sevdiğim bir sözü var. Okurken burada sizlerle de paylaşmıştım: "Bir trene binmek, rastgele defolup gitmek istiyorum." Tam olarak bu... Ama ne gidecek cesaretimiz var ne de gitmeye mecalimiz. -Laf aramızda bilet paramız bile yok belki de.- Ne diyordu bir şarkıda:
"Bu gitmeler gerçek değil
Acılara çare değil
Kaçamazsın kaderinden
Kaçtıkça arkandan gelir."
Kalmak da çare değil işte. En büyük derdimiz dermansızlık. Gidebilsek belki de görürdük çare olup olmadığını... Ama işte...
"Sen yoksun ya seninle binlerce yerim yok." (s.
İlhan Berk her zaman okumak istediğim bir şairdi fakat daha önce hiçbir kitabına rastlamamıştım. Tüm şiirlerinin bulunduğu bu 2040 sayfalık kitabı görünce kaçırmamam gerektiğini düşündüm. Ve haklıymışım.
Genelde gün içinde roman okumaktan hoşlanıyorum kalan vakitlerimi ise şiirlere ayırmayı tercih ediyorum. Bu sebeple kitabı yaklaşık 11 günde bitirdim. Okurken hiç de sıkılmadım. Şairimiz birçok konuya değinmiş ve gerçekten de her şeyi şiirleştirmiş diyebilirim.
Şiir okumayı seviyorsanız kesinlikle önerilerimden birisi olacaktır. Tüm şiirlerinin bulunduğu bu kitabı veya diğer tüm kitaplarını kesinlikle tavsiye ediyorum.
Herkese sevgiler...
Puan vermedi·2040 syf.·
2022 52. kitabı
"Bu hayatta yeni bir şey değildir ölmek
Ama yaşamak da o kadar yeni sayılmaz."(s.818)
İlhan Berk, edebiyatımızda II. Yeniciler olarak bilinen şairlerimizden biri. Şiir kitaplarının bütünleştirilmiş hâli olan bu eserde, şairin anlatımının soyut ve kapalı olduğu, bilinçaltına ve serbest çağrışıma yöneldiği görülür. Eserde gündelik yaşamı tasvir eden şiirlerinin yanında çokça telmihte de bulunmuştur. Ayrıca sonlara doğru nesre yaklaşan bir üslup da kullanmıştır.
"Şiirde her sözcük sıradağlar gibi birçok anlamı birden yüklenir. 'Şiir sözcüklerle yazılır' demek budur." (s. 792) Evet, şiir sözcüklerle yazılır yazılmasına da herkese ifade ettiği anlam başka başkadır. Esere baktığımızda ise kimi zaman zor anlaşılır kimi zaman da gerçekten anlamsız şiirler görürüz.
"İmge yaratılan bir şeydir. Ozanla varolan. Bunun için her ozanın kendine özgü bir imge kullanışı, bir imge anahtarı vardır: Kilidini kendi yaptığı, kendi açıp kapadığı bir anahtar." (s.793)
Zengin olan imge dünyasını ifade ederken Türkçenin söz dizimini bozmaktan da çekinmez şair. Kim bilir belki de kilidi sadece onda olduğu için anlamıyoruzdur onu.
"Bir sessizliktir şiirin yazdığı: Yeryüzünün durduğu, soluğunun kesilir gibi olduğu bir sessizlik. Duyulan yalnız." (s.834)
Benim de sessiz çığlıklarını duyduğum, hoşuma giden şiirleri olduğu gibi hiç bana hitap etmeyen ve gerçekten okurken zorlandıklarım da oldu elbet. Özellikle kitabın sonunda yer alan ve sokaklardan bahseden kısımları sırf bitsin diye okuduğum doğrudur. Şairin zatını sokak kurdu olarak niteleyip enine boyuna adım adım bildiği, karış karış dolaştığı sokaklara ben bir yabancı olarak hiç dahil olamadım ve buralar beni hiç de içine çekmedi maaalesef.
Sonra...
Sonra ne mi oldu?
"Sonra herkes kendi dünyasına daldı
Geçti geçmez dediğimiz zaman. Kuşları
Ağzında Karanfilden Bir Pipo
Necatigil'in deyimiyle, "Şiirin Uçbeyi", bana göre adını Latin diline çevirip, bir botanik ansiklopedisinde, ot isimlerinin yanına iliştirsek yadırganmaz denli yeşil, en pastel tonu kırmızının elbet, aşkta. Sait gibi, yerlisi Pera'nın. Öyle ki Pera tramvaylarında hala desenleri durur, eskizleşmiş. Şiirin kazıbiliminde fırçacı, tozkondurmaz bir arkeolog. Galata'dan bakar körler ülkesine. Bizans kokan İstanbol pastanelerini bilir, sever. Nüfus memuru gibidir de eski İstanbol'un. Bütün iyi zanaatçılarla ahbabtır. Hala güzel topik yapan, Ermeni bir mezeci varsa onu tanır. Rum meyhanelerine de dadanmıştır. Durmaz tarihe, ota, kırmızıya çalışır. Yaşlı bir çocuktur şiirde ve boyuna yanar, ağzında karanfilden bir pipo...
Puan vermedi·2040 syf.·
2023 26. kitabı
ah İlhan Berk. acaba benim hayatım boyunca hem okurken dehşet sıkıldığım, hem bitmesinden açıkça korktuğum başka bir kitap olmuş mudur. sanmam. bazen kelimelerin peşinden koştum, bazen kelimeler beni yaka paça ilerletti. ama senin şairliğinin ustalığını bu kitap sayesinde anladım.
Okunması gereken ve okurun elinden düşürmemesi gereken bir kitap içindekiler zaten mükemmel herkesin okuması gerekir diye düşünüyorum herkese iyi okumalar iyi geceler *-*
Yazar Hakkında
İlhan BerkYazar · 64 kitap
İlhan Berk, Manisa doğumlu Türk şair, öğretmen ve çevirmendi.
Balıkesir Necatibey Öğretmen Okulu'ndan mezun olmuş, Espiye'de iki yıl ilkokul öğretmenliğinden sonra Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü'ne girdi. Enstitünün Fransızca bölümünden mezun (1944) olan Berk, 1945-1955 yılları arasında Zonguldak, Samsun ve Kırşehir'de ortaokul ve liselerde Fransızca öğretmenliği yaptı. 1956 yılından itibaren on üç yıl boyunca Ankara'da T.C. Ziraat Bankası'nın Yayın Bürosu'nda çevirmenlik yaptı.
Bu süre içinde modern dünya şiirinin iki büyük şairi sayılan Arthur Rimbaud ve Ezra Pound'un şiirlerini çevirerek kitaplaştırdı. Bu tarihten sonra kendini tümüyle yazmaya verdi ve bir anlatı kitabı dışında, yalnız şiir ve şiire ilişkin yazılar yazdı. Kül adlı kitabıyla 1979 yılında Türk Dil Kurumu ve İstanbul kitabı ile de 1980 yılında Behçet Necatigil Şiir Ödüllerini kazandı. 1983'de Deniz Eskisi adlı kitabıyla, Yedi Tepe şiir Armağını'nın 1988'de de Güzel Irmak adlı kitabıyla Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü (F. Edgü ile) aldı. 28 Ağustos 2008 tarihinde Bodrum'da 90 yaşında vefat etmiştir.
İlhan Berk, ilk şiirlerini Manisa Halkevi'nin dergisi Uyanış'ta yayımlamıştır (1935). Berk, 19 yaşındayken Güneşi Yakanların Selâmı adıyla kitaplaştırdığı bu şiirlerinde "hece vezni" kullanmakta ve o dönemin şiir anlayışına özgü bir karamsarlık taşımaktadır. "Sonsuzluk", "kızıl", "hulya", "ateş" en sevdiği sözcükler olarak görünmektedir. Sembolist şiirden esinlenilmiş izlenimi veren imgeler yapmayı sevmektedir: "Bir karanlık gecenin masmavi seherinde / Kızıl başörtünle gül yüzlü bahçede görün".
Dil anlayışı da henüz döneminden kopamamıştır ki, bunu da 19 yaşındaki bir şair adayı için doğal karşılamak gerekmektedir: "Kıpkızıl hulyalı bir renge yükselmeden gün / Bir devrin neşesini taşımakta yüzün". Berk'in ilk kitabına adını veren şiirinin son kıtası da şöyledir: "Neler, neler beklenmez nihayetsiz bir yerden / Güneşi içelim mor şafaklar gecesinden / Selâm! Sonsuzluklara, hasret gönüllerden / Selâm, güneşe, göğü yakanlar bahçesinden!".
İlhan Berk, daha sonra 1940'lara doğru Yeni Edebiyat anlayışı içinde yer almış, Servet-i Fünun (Uyanış), Ses, Yığın, Yeryüzü, Kaynak gibi dergilerde yazmıştır. Türk şiirinin en deneyci şairlerinden biri olan İlhan Berk, durmadan yatak değiştirerek, ama bazı sorunsallara hep bağlı kalarak şiirini günümüze kadar eskitmeden getirmeyi başarmıştır.
“Yazmak mutsuzluktur, mutlu insan yazmaz.
bu yeryüzünü olduğu gibi görmeme engel olan
ve bana bu yeryüzünü cehennem eden
bu yazmak eyleminden kurtulduğum,
mutlu olduğum bir tek şey var: resim yapmak.”
İlhan Berk
Ödülleri
- Kül, 1979 TDK Şiir Ödülü.
- İstanbul, 1980 Behçet Necatigil Şiir Ödülü.
- Deniz Eskisi, 1983 Yedi Tepe Şiir Armağanı
- Güzel Irmak, 1988 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü.
