M.K.

M.K.
@Meursault17
Lisans
İstanbul
11 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Adam olmak
çevrende herkes şaşırsa bunu da senden bilse sen aklı başında kalabilirsen eğer herkes senden kuşku duyarken hem kuşkuya yer bırakır hem kendine güvenebilirsen eğer bekleyebilirsen usanmadan yalanla karşılık vermezsen yalana kendini evliya sanmadan kin tutmayabilirsen kin tutana düşlere kapılmadan düş kurabilir yolunu saptırmadan düşünebilirsen eğer ne kazandım diye sevinir, ne yıkıldım diye yerinir ikisine de vermeyebilirsen değer söylediğin gerçeği eğip büken düzenbaz kandırabilir diye safları dert edinmezsen ömür verdiğin işler bozulsa da yılmaz koyulabilirsen işe yeniden döküp ortaya varını yoğunu bir yazı-turada yitirsen bile yitirdiklerini dolamaksızın dile baştan tutabilirsen yolunu yüreğine sinirine dayan diyecek direncinden başka şeyin kalmasa da herkesin bırakıp gittiği noktada sen dayanabilirsen tek herkesle düşüp kalkar erdemli kalabilirsen unutmayabilirsen halkı krallarla gezerken dost da düşman da incitemezse seni
Edebiyat
Reklam

M.K.

, bir kitap okudu
Puan vermedi·360 syf.·
2022 2. kitabı
Nigel Warburton
8.5/10 · 8,3bin okunma
Evet, yeryüzünde bir gezginim yalnızca, bir yolcu! Sizler bunun ötesinde misiniz sanki?
Her gün insanların arasına sürüklenip onların neyle nasıl uğraştıklarını gördüğümden beri, kendi varlığımla daha barışık hale geldim. Yaradılışımız gereği her şeyi kendimizle ve kendimizi de her şeyle kıyasladığımız için, her türlü mutluluk ve kederi, kendi bütünselliğimizi oluşturan nesneler de buluyoruz, işte bu durumda en tehlikeli şey yalnızlıkdır. Doğası gereği yükselmeye mecbur olan, bir de edebiyatın düşsel imgeleri ile beslenen imgelem gücümüz, bizlerin en altta yer aldığı, bizim dışımızdaki her şeyin daha görkemli, bizim dışımızda ki herkesin daha kusursuz göründüğü bir varlık dizisini oluşturur. Bu süreç de son derece doğal biçimde meydana gelir. Çoğu kez kendimizde bir eksiklik duyarız ve tam da o eksikliğini duyduğumuz şeye bir başkası sahipmiş gibi gelir bize; o kişiye hem kendi sahip olduklarımızı hem de üstüne üstlük belirli bir ülküsel huzuru affederiz. Böylece kendi yapıntımız olan bu mutlu kişi tamamlanmış olur. Buna karşın, bütün zayıflığımıza, zorlanarak ve ancak çaba harcayarak adım adım ilerlememize rağmen, bu kah yalpa, kah volta vuran gidişimizle, pupa yelken açarak ya da kürek çekerek ilerleyen diğer insanlara göre daha önde olduğumuzu görürüz çoğu zaman -işte- bu, başkalarıyla eşit olduğunda, hatta onları aştığında insanın gerçekten kendi duygulanımını yaşamasıdır.