Mevhibe Özocak
@Mevhibee
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Söylence ve tragedya bize her zaman çok geç kalındığını, daha önce yazılmış olan olayların akışını değiştiremeyeceğimizi ve bu olayların sessiz bir boyun eğiş ve kabullenmeyi dayattığını söyler. Evet, trajik olan bizi çepeçevre kuşatır, mekanizmalar bizim denetimimiz altında değildir ve en berbat olan her zaman için verilidir. Ama, bunların yanı sıra yaşam, gündelik olandır, çalışmadır, ahenkli türküdür, cinsel zevktir arkadaşça ilişkilerdeki coşkudur, "yıpranmış zamana yol verileceğini"' haber veren şenliktir, sözün, palavraların, armağanların ve dansların verdiği zevktir.
Öteki diyor daha biz var olmadan orda ve varlığımızı borçlu olduğumuz şeyz
söz konusu olan, her birimizin
bir başkasının (dölleyen baba ya da arkaik anne) tahakkümü altında olduğu; bu, başkası tarafından bastırıldığı, kendi doğuşuna ulaşmanın olduğu, bu başkası tarafından ve bu başkası için konuş(turul)duğumuz ve yap(ıl)mış olduğumuzdur
İlksel kaos mevcut değildir, ama her düzen için olası tehlike olarak, toplumsal düzenin üzerinde kurulduğu temel olarak oradadır. Toplumsalı (Cennet'i) inşa etmek için topyekôn düzensizliği (Cehennemi) tahayyül etmek gerekir. (Farklı varlıklar arasındaki) toplumsal bağ, kendisini oluşturabilmek için, cinsiyet ve kuşak farklılıklannın yok ol-
duğu benzerin, sonsuz kopyanın, mükemmel taklitçiliğin, aynaların
dünyasını kendisinin kaqıtı olarak kurmak zorundadır.
Kimse denize bakmadığında deniz artık deniz değildir, kimse bize bakmadığında biz olan şeydir. (J. Supervielle).