Kumtorbasow
@MeyBey
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Kısa
Martin Edeni kim niye övüyor, kim niye methediyorsa sonuna kadar doğru bir şey yapıyor. Aldığı bütün övgüleri hak eden bir kitap. Anlatımı, olay örgüsü akışkan ama denildiği kadar kolay okunmuyor. Tıpkı Martin Eden gibi bi mesai harcamanız gerekiyor. Kitabın hikaye örgüsünü takip ederken bir yandan da Jack London’un hayatına temas eden benzer noktaları takip etmeye çalışıyorsunuz. Senaryosu nerdeyse pürüzsüz ve tatmin edici. Tahmin etmesi zor olmasa da nerdeyse her karakter, her olay bir şekil rast geliyor ve tamamlanıyor. Jack London o konuda da müthiş bir incelik çıkarmış. Beni kitapta sıkan yalnız sosyalist tartışmalar ve çok sayıda insanla yaşadığı hatırlanması zor diyolagları oldu. Acaba tekrar fazla mı oldu diye düşündüm. O kısımları okuması sıkıcıydı. Ancak bu kitabın yarı-biyografi olduğunu düşünürsek, yazarın kendi hayatından belli noktalara değinmesini anlamlandırabiliriz diye düşünüyorum. Genelde hikayenin akmasını ve hızlanması için sabırla okumak gerekiyor ki o da olunca kitap elden bırakılamaz oluyor. Belki de klişe bile diyebileceğimiz bir hikayeye o dengi güzel yaşıyoruz ve takip ediyoruz ki kitabın sonunda hayranlık duymadan, etkilenmeden duramıyorsunuz. Bir ekstra parantezi de çevirmene yapmamız lazım. Kendisini tam bir Jack London külliyatı sahibi. Adeta okşarmışcasına seçmiş her kelimeleri. Bu kitabı eğer Türkçe okuyup bu denli sevebiliyorsak en az Jack London kadar ona da şapka çıkarmamız gerekiyor. En sevdiğim kitap değil ama gerçekten en iyilerden biri. Aldığı bütün övgüyü hak ediyor.
Martin Eden 
Jack London
Martin Eden Jack London
Bu kitapta bu kısmın insanlara bu denli kafa yordurmuş olduğunu düşünmüyorum. Ama hiç şüphesiz tartışılacak çok kuvvetli bir pasaj da sunmuş. Şahsen beni oldukça farklı bir açıdan düşündürdü. Jack London “kültür-kültürlenmek” gibi artık içi boşalmış bir tartışmayı basit bir seviyeden çok iyi tartışmış. Martin Eden bütün hatlarıyla beklediğimin çok dışında bir kitap.
Kumtorbasow
@MeyBey
·Şerecesi'nin fazla okunmaması, bazen Martin'i çok şaşırtıyordu. Kütüphanedeki adam, "Herbert Spencer mı? Evet, uyuklayan bir beyin." dedi. Ama o büyük adamın içeriği hakkında fazla bilgisi varmış gibi görünmüyordu. Bir akşam sofrada Bay Butler da varken Martin lafa Spencer'ı getirdi. Bay Morse İngiliz filozofun agnostisizmini feci şekilde yerden yere vurdu; Prensipler'i okumadığını da itiraf etti; Bay Butler ise Spencer'a dayanamadığını, yazdığı tek bir satırı bile okumadığını ve hayatında o olmadan da gayet güzel bir şekilde yaşayıp gittiğini söyledi. Martin'in zihninde kuşkular uyandı; eğer bireyelliği biraz daha zayıf olsaydı genel görüşe uyup Herbert Spencer'ı bir yana bırakabilirdi. Ama dünyayı açıklamasını ikna edici bulmuş ve şöyle bir cümle kurmuştu kafasında: "Spencer'ı bırakmak, gemideki seyir görevlisinin pusulası ve kronometreyi denize atmasına benzer." Böylece Martin derinlemesine bir evrim çalışmasına girişerek konuyu giderek daha iyi öğrendi ve bin farklı yazarın destekleyici fikirlerinin de etkisiyle iyice ikna oldu. Çalıştıkça henüz keşfedilmemiş bilgi alanlarını görüyordu; günlerin sadece yirmi dört saat olması, artık onun müzmin bir şikâyet konusu haline gelmişti.
Günlerin çok kısa olması nedeniyle sonunda matematik ve geometriden vazgeçti. Trigonometriye hiç girişmemişti zaten. Sonra çalışma listesinden kimyayı da silerek sadece fiziği bıraktı.
Bu yaptığını Ruth'a savunurken de, "Ben uzman değilim," diyordu. "Olmaya da çalışmıyorum. Bir insanın ömrünün uzmanlaşmaya yetmeyeceği kadar çok konu var. Benim genel bilgiyi edinmem lazım. Uzmanların görüşüne ihtiyaç duyduğum zaman onların kitaplarına bakarım."
Ruth ise, "Ama bu o bilgiyi sizin bilmenize benzemez," diye itiraz ediyordu.
"Evet ama bilgiye sahip olmama gerek yok ki. Uzmanların
Reklam