Merve
@Meyv
901 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İsveçli yazar Ia Genberg’in çok okunan metni Detaylar, hafıza ve ilişkiler üzerine kurulu, yapısı kadar duygusu da parçalı bir anlatı. Anlatıcı, ateşli bir hastalık sürecinde geçmişe doğru bir hatırlama yolculuğuna çıkıyor. Dört bölümden oluşan kitapta, her bölümde hayatına temas etmiş farklı bir kişiyle, kimi zaman bir sevgili, kimi zaman bir arkadaş, kurduğu ilişkiye yaklaşıyoruz.
Metnin en belirgin yanı gündelik hayatın küçük detaylarına yaslanması. Büyük olaylar ya da dramatik kırılmalar yerine sıradan anların bıraktığı izler üzerinden ilerliyor. Bu yönüyle metin tutarlı, dili akıcı, yer yer de etkileyici.
Ancak benim için asıl mesele, anlatının kurduğu mesafe oldu. Bilinçli tercih edildiği açık olan bu muğlaklık, karakterlerle ve anlatıcının duygusuyla bağ kurmamı zorlaştırdı. Okudukça ilgim tamamen kaybolmadı ama metnin içine de tam anlamıyla giremedim; sanki hep bir adım dışarıda kaldım.
Detaylar, ne söylediğini bilen ama bunu okuruna ne ölçüde geçirdiği tartışmalı bir metin. Benim için etkileyiciliğinden çok mesafesiyle akılda kalan bir okuma deneyimi oldu.
Reklam
Çağdaş Türk öykücülüğünü seven bir okur olarak bu kez yolum, Yelina Tayfur’un Dünyadan Sonra Bir Yer kitabıyla kesişti. Yirmi kısa öyküden oluşan bu derleme, okurunu tanıdık olanın sınırından alıp belirsizliğin kıyısına bırakan bir atmosfere kurulmuş.
Öyküler bazen sizi yerçekimsiz bir boşlukta süzülüyormuş gibi hafifletiyor, bazen de ansızın gerçeğin sert zeminine çarpıyor. Bu geçişler öylesine doğal ki, ne zaman yükseldiğinizi ne zaman düştüğünüzü ayırt etmek oldukça güç. Yazarın dili ise gösterişten uzak ama derin. Cümleler söylenmeyeni de taşıyan ince bir sızıyla kurulmuş.
Dünyadan Sonra Bir Yer, adıyla uyumlu biçimde ne tam olarak bu dünyaya ait ne de bütünüyle ondan kopuk bir yerde duruyor. Okurunu da tam bu aralıkta, hafif bir tedirginlik ve diri bir merakla baş başa bırakan bu kitabı çok severek okudum. Öykü okumayı sevenler yazara bir şans vermeliler.
Alejandro Zambra’nın dilimize son çevrilen metni Çocukluk Edebiyatı, okuru yüksek sesle değil, alçak bir tonda, neredeyse fısıldayarak yakalayan bir kitap. Zambra bu kez kurmacanın arkasına saklanmıyor; baba olmanın eşiğinde duran bir adamın hem kendi çocukluğuna hem de babalığın belirsizliğine bakışını usulca açıyor önümüze.
Metin ağırlıklı olarak çocuğuna yazdığı denemelerden oluşuyor; aralara serpiştirilmiş birkaç bağımsız öykü ve tanıdık bir Zambra detayı olarak futbol anıları da eşlik ediyor bu akışa.
Benim için yazarı özel kılan şey, büyük iddialardan bilinçli bir kaçış. Duygularını abartmadan, neredeyse sıradanlığın içinden çekip çıkararak anlatması. Bu sadelik, Zambra’ya duyduğum ilginin asıl sebebi ve bu kitabın da temel taşı.
Metnin omurgası, son derece kişisel duygu ve düşünceler üzerine kurulu. Çocuğuyla birlikte dönüşen bir zihnin, kırılgan ama bir o kadar da cesaret verici duygularını izliyoruz. Bu yüzden metin herkese aynı ölçüde dokunmayabilir. Benim için de biraz arada kaldığım bir okuma oldu. Yine de yazarı sevenler için sessiz ama anlamlı bir uğrak.
