Merve
@Meyv
901 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Choi Jin-Young kaleminden çıkan Açlık. Uzak Doğu edebiyatıyla frekanslarımız öylesine tutmuyor ki, aramızdaki o mesafeli ilişki bu kitapta da sıcaklığa dönüşmedi maalesef.
Temelde bir büyüme hikâyesi anlatıyor bize yazar. Dam ve Gu, çocukluktan itibaren yan yana olan, zorlu hayatlarını omuz omuza aşmaya çalışan iki genç. Roman, bir ölüm sahnesiyle açılıyor; kadının, adamın cesedini yemeye başlamasıyla sarsıcı bir başlangıç yapıyor.
İlk sayfalarda neredeyse bir bilimkurgu evrenine adım atacakmış hissi yaratıyor metin. Ancak bu sisli atmosfer zamanla dağılırken, yerini daha tanıdık, duygularla örülü bir büyüme anlatısına bırakıyor. Karakterlerin içsel dönüşümünü izlerken, açlığın yalnızca fiziksel değil, derin bir varoluş boşluğu olarak kurgunun merkezine yerleştiğini görüyoruz.
Fakat yine de benim için olmayan bir kitap Açlık. Dağınık başlangıcıyla içine girmekte zorlandığım, ikinci yarıda toparlansa da yeterince derinleşmeyen bir anlatı. Olmuyor efenim işte, belki ben önyargılıyım bilemiyorum ama kültürüne aşina olmadığım bir edebiyatı bağrıma basmakta hâlâ zorlanıyorum.
Fransız yazar Eric-Emmanuel Schmitt’in Görünmeyen Döngü serisinin en bilinen metinlerinden Oscar ve Pembeli Meleği, kısa hacmine rağmen büyük duygular vaat eden kitaplardan biri. On yaşındaki Oscar’ın, hastane odasından Tanrı’ya yazdığı mektuplarla ilerleyen anlatı, ölümün eşiğinde bir çocuğun zamanı sıkıştırarak yaşamaya çalışmasının hikâyesini anlatıyor. Rose Anne yani Pembeli’nin önerdiği oyunla Oscar, kalan on iki gününü on yıllık dilimlere bölerek yaşamaya başlıyor; çocukluk, ergenlik, yetişkinlik ve yaşlılık.
Kurgu fikri etkileyici, zamanın bükülmesi, ölümle yüzleşmenin oyunlaştırılması ve mektup formu metne güçlü bir iskelet kazandırıyor. Ancak bu parlak fikir, benim için metnin içinde tam olarak derinleşmedi. Özellikle dini öğretilerin anlatıya yoğun şekilde dahil edilmesi, duygunun kendiliğinden akmasına izin vermek yerine onu yönlendiren bir tona bürünüyor. Bu da metinle arama mesafe koydu. Bir diğer kırılma noktası ise Oscar’ın sesi. On yaşında bir çocuğun yer yer fazlasıyla yetişkinleşen dili, karakterle kurduğum bağı zayıflattı.
Kısacası anlatılan şey etkileyici olsa da, nasıl anlatıldığı benim için daha belirleyici. Bu yüzden kitap niyet ettiği yerden çok bende olmamışlık hissi bıraktı.
