"Keşke şâir olsaydım, bunu tekmil etseydim." dedim. Halbuki şiir ve nazma istidadım yokken yine başladım, fakat nazım ve şiir yapamadım; nasıl hutur etti ise, öyle yazdım. Sen, istersen nazma çevir, tanzim et. İşte birden hatıra gelen şu:
Zer e kıymet vermem, ne gümüşe ne elmasa değer!
Envarı yoksa elinde, cümlesi kıymetsizmiş meğer!
Yalnızım,gurbetteyim, acizim kalbinde yoksam eğer.
Neyleyim dayanamam, sözlerin göğsümü parçalar, ta kalbime değer!
Ettiğin işmiydi ? Nasıl dayanır buna vicdan, insan cidden merak eder ?
Perişan halimi gören der; gayrı bu fakir ne güler, ne de yer...