Aynı şarkıyı tekrar tekrar dinleyen deli, :) eksik olmayan adam, sinir fakiri, kendisinin terapisti, gök gözlü, mavi sever, fotoğraf çeker, öz yurdunda gurbetçi...
Kolay kolay yakalayamadığım bu keyifli anı yağmura mı, şaraba mı, okuduğum romana mı, yoksa odanın sıcaklığına mı borçluyum, bilemiyorum. Çoğu kez dayanılmaz bulduğum yalnızlık, bugün bir ayrıcalığa dönüşüyor. Yalnızlık! Sesli olarak yineliyorum bu sözcüğü, sonra da heceliyorum: Yal-nız-lık.
Yine yağmur, yine su birikintilerinde oynaşan damlacıklar, yine insansız bir sokak. Hiçbir şey değişmediği halde, her şey nasıl da değişmiş gibi görünüyor.