Yine, halk arasında, 'suçluluk yarası' sözü vardır. O yara, benim bebekliğimden beri, doğal olarak ortaya çıkmış, büyüdükçe iyileşeceği yerde, gittikçe derinleşmiş, kemiğime kadar inmiş, gecelerde yaşadığım sıkıntı sonsuz değişkenli bir cehennem olmakla birlikte, fakat (bu çok tuhaf bir ifade olabilir ama) o yara gün geçtikçe benim et ve kemiklerimden daha fazla içkinleştiğim bir şey haline gelmiş, o yaranın sancısını, yaranın canlı olduğu, hatta bir sevgi fısıltısı gibi bile hissetmeye başlamış bir adam için, şu yeraltı faaliyetlerindeki grup havası, tuhaf bir şekilde huzurluydu