2024 yılında tanışıp hayranı olduğum iki yazardan biri Ishiguro. Hikayeyi bir yıllar öncesinden bir yakın bir geçmişten aktarılan parçaları birleştirerek bir yapboz çözmemizi istercesine aktarması sözde sıradan dursa da okurken çok sıradışı ve keyifli bir atmosfer yaratıyor. Ana karakter yani anlatıcı bir şeyleri hatırladıkça bütünün parçalarına ulaşıyoruz; bu da kitabı okumadığım her anda aklımın kitapta kalmasına sebep oldu. Bütüne hakim olmak ve karakterlerin davranışlarını, duygularını kendimce mantıklı bir düzleme oturtmak için sürekli kitabı okumak istedim.
Kitap şu an hastabakıcılık yapan Katie adında bir kadının büyüdüğü yetimhaneye dair anılarını tazelemesi, arkadaşlarıyla yaşadıklarını düşünmesiyle başlıyor ve bölümler ilerledikçe bu yetimhanenin sıradan bir yetimhane olmadığı yavaşça ortaya ortaya çıkıyor. Yetimhanenin gizemi bir anda ortaya çıkmıyor, yukarıda söylediğim gibi parça parça anlaşılıyor. Bu yüzden kitap sürükleyiciliğini hiç yitirmiyor. Son bölüme kadar yeni bir şeyin ortaya çıkması heyecanıyla okudum.
Yetimhane hakkında keşfettiğimiz gerçek okuru ahlaki olarak test eden bir gerçekti. İnsanların kendisi ve sevdikleri için ne kadar ileri gidebileceği, ne kadar acımasızlaşacağını hatırlattı. Bir yetimhanede başlarına ne geleceğini bilen ve bu yüzden hayal kurmaktan bile imtina eden savunmasız çocukların yetişmelerine, duygu ve davranışlarına şahit olmak bu ahlaki ikilemde bir taraf tutma isteğimi alevlendirdi.
Beni Asla Bırakma çok keyif alarak okuduğum, daha fazla Ishiguro okumak için hevesimi arttıran bir kitaptı ama benim için Günden Kalanlar'ın yanında biraz güçsüz kaldı. Günden Kalanlar bence çok daha büyülü ve sıcaktı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bu dünyada onun yeri yoktu. Sanki yanlışlıkla doğmuştu ve bu yanlışlığın bedelini de varlığının ağırlığını taşıyarak ödemek zorundaydı.
Her seçimde iki tarafa da oy çıkacaktır. Bir seçimi kazanmak için oy birliğine değil,
sadece çoğunluğa ihtiyaç vardır. Kötü bir alışkanlık ya da üretkenlik dışı bir alışkanlık için birkaç oy almanız önemli değildir. Amacınız çoğunluğu kazanmaktır.
Yeni kimlikler yeni kanıtlar gerektirir. Her zaman verdiğiniz şekilde oy vermeye devam ederseniz her zamanki sonuca ulaşırsınız. Hiçbir şey değişmezse gelecekte de hiçbir şey değişmeyecektir.
Bir davranışı ne kadar çok tekrarlarsanız o davranışla bağlantılı kimliği de o kadar pekiştirirsiniz. Hatta kimlik kelimesi
orijinal olarak Latince oluş anlamına gelen essentitas ve tekrarlı anlamına gelen identidem kelimelerinden türetilmiştir. Kimliğiniz kelime anlamıyla "tekrarlı varoluşunuzdur."
Zaman, başarı ve başarısızlık arasındaki boşluğu büyütür. Zamanı neyle beslerseniz zaman onu katlar. İyi alışkanlıklar zamanı müttefikinize dönüştürür. Kötü alışkanlıklar ise düşmana.