"Tecrübeyle öğrendim ki, bu hayatta başkalarının kalplerine rıza veya teselli, güven ya da ümit yahut mutluluk yerleştirdiğimiz zamanlarda duyduğumuz o hoş ve mutluluk verici duygunun yerini hiçbir şey tutamaz.
Bu semavi bir lezzet olup, yeryüzüyle ilgili bir durum değildir."
Saf mutluluk, biz henüz hayatta iken fikirlerimizin ve inançlarımızın başkalarına ait olduğunu kabul etmenin getirdiği doğal kazançtır.
Ölümden sonra olsa bile bu fikir ve inançların başkalarının azığı olacağı düşün cesi kalplerimizi rıza, mutluluk ve güvenle doldurma mız için yeterlidir.