Burası çok hüzünlü, diye yazıyor; sık sık gözünü bağlıyorlar, onu cezalandırmak için.
RENK, O BENİM HAYATIMDIR, diye ekliyor sinirli bir yazıyla.
Ayaklarının uyuşukluğunu gidermek için ara veriyor.
Mektubunu şöyle bitiriyor:
JEANNE, YA GÖRKEMDiR YAŞAM YA DA VEREM.
Başka seçenek yoktur.
Buruşuk kağıdın sağ alt köşesine imzasını atıyor.
"Aşkın kötü biten dostluktan başka bir şey olmadığını gördün
Aynı şekilde SANATIN BUNALIMI KOVDUĞUNU gördün
Bunu gördün, değil mi?"
"Evet" diyor ressam. Çarmıhtan indirilmiş bir havariye benzeyen bay:
"Sen ışığın aşağıdan geldiğini gördün.
Sıcak, kromatik renklerin yaşamı, neşeyi, mutluluğu değil, bozgunu, hastalığı, hüznü ve hatta bazen de ölümü simgelediklerini gördün.
İnsanın her şeyin ölçüsü olduğunu gördün."