Ve onların niyeti tam da buydu işte..düşüncelerimi geviş getirdikçe, mütemadiyen geviş getirdikçe boğulacak raddeye gelmeliydim ve sonunda beynimdekileri kusmaktan, benden istenen her şeyi anlatmaktan, her şeyi söylemekten, bilgileri ve insanları ellerine teslim etmekten başka çarem kalmamalıydı.
“Meşguliyet övgüye layık bir şey olmamış olsaydı boş vakit insanı ifsat ederdi. Sakın kalbini düşüncesiz bırakma, çocuğunun terbiyesini ihmal etme, hizmetçinin maslahatını her zaman gözet. Çünkü boşta kalan kalp kötülük peşinde koşar. Boş el günahlara sürükler.”