Bir şarkı büyütüyorum, ömrüme benzeyen
sabah kadar uçuk, akşam kadar acı
rengi dört mevsimin uyumsuz karışımı
acemi bir şarkı...
umuda ve gerçeğe böyle katlanıyorum...
#46390916
Bitti artık huzurum,
Gitti elimden sükûnum,
Onu nerede bulurum?
Onun olmadığı yer,
Gözümde sanki mezar olur,
Dünya bana dar olur!
Ah! Başım çok perişan,
Duygu ve yürek perişan!
Bitti artık huzurum,
Gitti elimden sükûnum,
Onu nerede bulurum?
Pencereden bakamam onun için,
Evden çıkamam onun için!
Uzun boyu ve yürüyüşü,
Gözlerinin ışık süsü,
Sözlerinin yoğun büyüsü,
Gülüşü ve hele öpüşü!
Bitti artık huzurum,
Gitti elimden sükûnum,
Onu nerede bulurum?
Kalbim onu soruyor,
Gözlerim onu arıyor,
Kollarım onu bulsa da
Kucaklasam ve kucaklasam
Öpsem yüzünü ve gözünü,
Hayatıma mal olsa da…
Hayatını bir sırtlan gibi kemiren kaderinle uğraşmaktan artık vazgeç. Birlikte olduğun en kötü insan bile, sana insan olduğunu ve diğer insanlar içinde bir yerin olduğunu hissettirir.