Mine Ağca

Yıllar geçti gitti.Zamanla yaralarımın kabuklarının kendiliğinden düşmeleri gerektiğini anladım.Ve o yaraların geride bıraktığı izlere bakmayı da bırakmam gerektiğini.Derken o izlere de alıştım.Herkes gibi.Hepimiz gibi.Kolumdaki aşı,dizlerimdeki sinek ısırıklarının izi gibi bir şey oldu.
Sayfa 52·Kitabı okudu
Reklam
"Robotlardan korkmuyorum.İnsanlardan korkuyorum."
Sayfa 13·Kitabı okudu
"Zaruret teferruatların düşmanıdır."
Sayfa 14·Kitabı okudu
Beni,benimle aynı sınavlardan geçmemiş hiç kimsenin asla anlayamayacağına uyandım.
Sayfa 18·Kitabı okudu
Hayatımda bir bölüm sonu, paragraf başı.altı çizilecek bir cümle söz konusuysa eğer,bir şarkı çıkagelirdi aniden."Çok gecikmedim umarım"telaşıyla ortamın,mevzunun akışına uygun bir biçimde yerine yerleşen bir karakter olurdu adeta.
Sayfa 171·Kitabı okudu
Reklam