"Diyor ya Âşık Veysel, 'iki kapılı bir han' diye ? Ondan cereyan yapıyor bu hayat! Onun için üşüyorum hep. Gideyim de kapatayım birini.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Düşünüyorum da," diyorum gülerek, "hepimiz şurada oturmuşuz, o değerli varoluşumuzu sürdürmek için yiyip içiyoruz. Oysa var olmaya devam etmemiz için hiçbir ama hiçbir sebep yok."
"Kendi geçmişimi elinde tutamamış olan ben , bir başkasının geçmişini kurtaracağımı nasıl umabilirim ?"
Sayfa 143