Bir sabah uyandığımızda, farklı bir yaratığa dönüşmüş olabileceğimiz hiç aklımıza gelir mi? Ya da zaman içinde insan olmanın gerektirdiği duygularımızı kaybettiğimizin farkında mıyızdır?... Belli kurallara, kalıplara ve davranış biçimlerine sistem tarafından hapsedilen ve buna boyun eğen bir bireyin insan olmanın dışında, başka bir şeye dönüşmesi engellenebilir mi? ... yazarvar.blogspot.com/2015/11/donusum...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Her savaşın insanlığa yaşattığı devasa bir acı ve yıkım vardır. Bu kan kırmızı zamanlardan kalan travmalar yıllar boyu bireylerin, toplumların peşini bırakmaz; küçük bir engelle ya da bir problemle karşılaşmaya görsün insan, travmanın ağırlığıyla anında tökezler, hatta boylu boyunca uzanır karanlıklara.
Savaşın karanlıklarında yitip giden canların yanında kaderi bilinmeyen kayboluşlarda yaşanır çokça. Belki de en zoru budur; çünkü ölüm unutulan bir acı, kayboluş ise sürekli yaşanan ve ancak ölümle dinen bir yürek ağrısıdır.
Treichel, Kaybolan isimli kısa romanında İkinci Dünya Savaşı'nda yurtlarını terk etmek zorunda kalan bir Alman ailesinin yaşadığı travmatik bir olay sonucu çocuklarından birini kaybedişlerini ve sonrasını anlatmış. Hiç unutulmayan pişmanlık ve acının ağırlığı altında, kaybolan bir çocuğa karşın hemen yanıbaşlarında ebeveynleri tarafından göz ardı edilen diğer çocuğun dramı, öfke ve disiplini ile çalışarak ayakta durmaya çalışan bir baba, hem yaşadığı olay hem kaybettiği çocuğu nedeniyle büyük bir travma geçiren bir annenin zaman zaman hayattan kopuşu ve kaybolanın bulunduğu umuduyla hareketlenen yaşamlarının hikayesi...Sakince okunabilen, ne acının altında ezen ne de mizahıyla sulandıran etkileyici bir eser.
Her ülkenin olağanüstü, tarihi dönemleri vardır. Ülkemizdeki son durum da, bu tarihi ve olağanüstü dönemlerden birini yaşadığımıza işaret ediyor; acı, vahşet, ahlaksızlık ve ahmaklıkla bezeli; geleceğimizi göremediğimiz, huzursuz ve patırtılı bir dönem. Kendimizi hangi yana atarsak atalım, hangi deliğe girersek girelim, hangi mevkide olursak olalım saklanamadığımız, kaçamadığımız bir huzursuzluk, endişe ve korkunun pençesindeyiz... Bazılarının çoktan, sessiz sedasız ölümcül pençelerin hedefi olduğunu ve olmaya devam ettiğini görmek istemezsek de, sıradakinin kim olacağını bilememenin ruh haliyle pek sağlıklı değiliz.
Ülkemiz süreklilik arz eden çalkantılı ve olağanüstü şartların hüküm sürdüğü bir tarihe sahip. Ve bu sürekliliği aşacağı da, en azından yakın zaman içerisinde pek mümkün görünmüyor. Bu dönemlerden biri de 70'li yıllar... Farklılıklarına rağmen bugünkü gibi zorlu, patırtılı; siyasal-ekonomik alanda oldukça çetin mücadelelerin hüküm sürdüğü bir dönemdi. Toplumsal hafızamıza güçlü yer etmiş, iyisiyle kötüsüyle etkilerini günümüze taşımış bir devir.
"Unutulmayacak olanlar kalır... Ya hatırlamayacaklarımız?"
Ece Temelkuran'ın "Devir" isimli romanı, 70'li yılların sonunda, seksen darbesinin şafağında, bir yanı umut bir yanı karanlık dönemdeki 'hatırlamıyacaklarımızı' iki küçük çocuğun gözünden önümüze serdiği bir kitap. Yazar, olayları ve anları, biri orta sınıf biri yoksul sol görüşlü ailelere sahip iki çocuğun gözünden ayrı ayrı yazdığı bir eserle karşımıza çıkmış; hatırlattıklarıyla hüzünlü ve sürükleyici...mirovek.com
