Oscar Wilde'ın benim nezdimde biricik eseri Dorian Gray'in Portresi hakkında uzun uzun yazmak isterim aslında ama elimden geldiğince kısa tutmaya çalışacağım yazımı.
Okul kütüphanesinde arayıştayken karşıma çıkması ve de arkadaşımın da tavsiyesi üzerine okuduğum bu kitap, benden kitap tavsiyesinde bulunmamı isteyen herkese önereceğim eserler arasında.
Kitabın ana karakteri Dorian Gray benim gözümde edebiyat sahnesine çıkmış en zehirli iki karakterden biri.Bir diğeriyse Raskolnikov..(Suç ve Ceza'dan tanırsınız kendisini.)
Zehirli diyorum zira yaptıkları davranışlara mantığınızla bakınca tiksindirici ama bi yerden sonra ister istemez ruhunuzun karanlık yanlarıyla baktığınızda o başta tiksindirici gelen hareketlere katıldığınız ve de onlara sevgi beslemeye başladığınız iki karakter onlar.
Dorian Gray'i,Basil'in biricik modeliyken Lord Henry ile tanışmasından sonra gitgide artan gençlik ve güzellik takıntısıyla o ilk sayfalarda bahsedilen saf ve iyi genç görüntüsünden gitgide uzaklaşırken buluyoruz.Tabii bana göre Lord Henry o muhteşem diliyle Dorian'ın içinde gizlenmiş kişiliği ortaya çıkardı.Onu olduğundan bambaşka birine dönüştüren kişiden çok daha ilk bakışta onun o tatlı suratınin altındaki ihtirasların gün yüzüne çıkmasını sağladı.Bunları söyluyorum çünkü birkac yerde sanki Dorian'ın bu donüşümünden tamamen Henry sorumluymuş gibi bahseldigini görmüştüm.Ama bana sorarsanız Dorian sadece icten içe uyuyordu Henry bir çalar saat oldu.
Lord Henry'den bahsetmeden geçmeyeceğim elbette.Ah Henry...Kelimelerin yarattığı en ozel karakterlerdendir.Zihninizde dönüp duran ama dudaklarınıza yansımayan düşünceleri birbir soyler ve siz tüm ihtisamıyla dinlersiniz onu.Daha fazlasını vaad eden bir tarafı vardır ve neden biraz daha konuşmadın ki ? Diye sorarsınız.
Dorian ve Henry
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mona RozaŞiir
..."Açma pencereni perdeleri çek
Mona Roza seni görmemeliyim
Bir bakışın ölmem için yetecek
Anla Mona Roza, ben bir deliyim
Açma pencereni perdeleri çek...
Zeytin ağaçları söğüt gölgesi
Bende çıkar güneş aydınlığa
Bir nişan yüzüğü, bir kapı sesi
Seni hatırlatıyor her zaman bana
Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi
Zambaklar en ıssız yerlerde açar
Ve vardır her vahşi çiçekte gurur
Bir mumun ardında bekleyen rüzgar
Işıksız ruhumu sallar da durur
Zambaklar en ıssız yerlerde açar"
YaşamakŞiir
Biliyorum, kolay değil yaşamak,
Gönül verip türkü söylemek yar üstüne;
Yıldız ışığında dolaşıp geceleri,
Gündüzleri gün ışığında ısınmak;
Şöyle bir fırsat bulup yarım gün,
Yan gelebilmek Çamlıca tepesine...
-Bin türlü mavi akar Boğaz'dan-
Her şeyi unutabilmek maviler içinde.
Biliyorum, kolay değil yaşamak;
Ama işte
Bir ölünün hala yatağı sıcak,
Birinin saati işliyor kolunda.
Yaşamak kolay değil ya kardeşler,
Ölmek de değil;
Kolay değil bu dünyadan ayrılmak.