πnar
@Miss_optimist
Bugün sen çok gençsin yavrum
Hayat ümit neşe dolu
Mutlu günler vaad ediyor
Sana yıllar ömür boyu
Ne yalnızlık ne de yalan üzmesin seni
Doğarken ağladı insan
Bu son olsun bu son
Bin sayfa da olsa, şu minicik kitabın yarattığı etkinin kıyısından geçemeyecek bir sürü kitap vardır zannımca.
Ah Barış, hapishanede annesinin cezasına ortak olmuş Barış, annesinin tutsaklığını paylaşmış. Paylaşmanın, düşünmenin, okumanın sakıncalı olduğu bir dönemde hem de. Kitapların cezalandırıldığı, uçurtmaların vurulduğu bir dönem.
Kendisine veda etmeden giden İnci'ye, gönderdiği mektuplarda anlatmış Barış, çocuk gözüyle hapishane hayatını.
Onun bakış açısını öyle içten öyle abartısız yansıtmış ki yazar, Barış'ın masumluğu, olaylar karşısındaki saf ve çocuksu yorumları ciğer bırakmadı bende. Filmini boğazımda bir düğüm, gözlerim dolu dolu izlerdim, kitabı okurken de aynı duyguları yaşadım, benim de saçlarım ıslandı Barış!
Reklam
Bir solukta okunacak kitaplardan. Uzun kitapları okuyamayanlar, sıkılanlar, okuma alışkanlığı edinmeye çalışanlar için için bire bir.
Yazar, Kozan Hapishanesinde tanıştığı bir çocuğun hayat hikâyesinden esinlenerek yazmış.Hikayenin gerçek olma olasılığını okurken düşündüm ve gerim gerim gerildim.
Çocuk hamur gibidir, bazen istediğin şekli tam veremesen de kıyısından köşesinden benzetirsin. Romanda da bir çocuğun, ince ince işlenerek nasıl suça itildiği, en değerli varlığını, annesini öldürebilecek kıvama nasıl getirildiği anlatılıyor. Bir tecavüzcünün nasıl kutsallaştırılıp, bir masumun nasıl canavarlaştırıldığını, saf kötülüğün nasıl işlediğini de görüyoruz.
Okurken ikinci kez okuduğumu fark etmekle birlikte, hatırlayamadığıma da üzüldüm.
"İnsan aşılması gereken bir varlıktır"
Öncelikle okuyun. Herkes okumalı. Bazen düşündüğümüz ama dile getiremediğimiz, bazen düşünemediğimiz ya da anlam veremediğimiz, bazen bildiğimiz ama kabullenemediğimiz şeyleri, Nietzsche adeta döve döve anlatıyor. Sıklıkla şiirsel bir anlatım kullansa da üslup sert ve acımasız. Kimsenin söyleyemediğini söylüyor. Hadi ya o kadar da değil derken bile içten içe hissediyorsunuz doğru söylediğini.
İnancınıza, yaşantınıza ters düşen anlatımlar büyük ihtimalle olacak, ama tarafsız bir gözle okumayı başarabilirseniz mutlaka kendinize birşeyler katabilir, Nietzsche'nin üstün insanına yaklaşabilirsiniz.
İnsan, hayvanla üstüninsan arasında gerili bir iptir ve insan aşılması gereklidir diyor, Zerdüşt. Peki nasıl aşar insan kendini? Yol gösteriyor, ama öyle armut piş ağzıma düş değil, benzetmeler kullanıyor, özdeyişlerle anlatıyor. Bu da insanı düşünmeye sevkediyor.
Herşey tekrar eder, dediği "bengidönüş" kavramı üzerinde duruyor. Biz de "tarih tekerrürden ibarettir" deriz bazen buna. Zaman içinde olaylar, olgular tekerrür eder ve "yeniden, değerlerin değerlendirilmesi" gerekir diyor.
İyilik, kötülük, dürüstlük, yalan gibi kavramlar üzerine söyledikleri, erdem, kültür, merhamet ve bir çok değer üzerine söyledikleri, okurken biri dürtmüş gibi irkilmenize sebep oluyor.
Mesela İyilik üzerine söylediği "iyilik zararlıların en zararlısıdır" yalan üzerine söylediği, "ben hiç yalan söylemem diyenlerin hangisi hakikati sevdiği için yalan söylemiyor?" İyilik yapmak iyi midir? Hakikat sevilecek bir şey midir? Düşündürüyor gerçekten düşündürüyor!
Şu ana kadar, kapattığım eski hesabımda dahil olmak üzere, en çok alıntı paylaştığım kitap oldu kendisi. Bu alıntıların önü arkası okunmayınca, neyi ifade ettiğini anlamak zor; kaldı ki kitaptaki bir çok şeyi anlamak, anlamlandırmak mümkün
Hep tutamak sorunu
Aylak adam, hayatın anlamını bilinmeyen bir kadının peşinde arayan, çocukluğu babasının karaktersizliğiyle örselenmiş C karakteri.Aranan, hayatına anlam katacak tutamak ise B karakteri.
C'den B'ye gelene kadar alfabenin diğer harfleriyle tanışıyoruz kitapta. Bir Güler anlatıyor, bir Ayşe, bir aylak adamımız C.
Dili sade, okunabilirliği kolay bir kitap, aman aman, şöyle böyle ilginç diyebileceğim bir konusu yok. Ancak yazar elindeki malzemeyi öyle iyi kullanmış ki, C' nin hislerini anlayabiliyor, herkesin içinde biraz C olduğunu çözümleyebiliyorsunuz.
Nietzsche ile tanışma kitabım olur kendisi ve doğru kitaptan başladığımı düşünüyorum. Benim gibi ilk defa Nietzsche okuyacaklara da bu kitaptan başlamasını tavsiye ederim.
Çünkü:
Yazar kitapta kendisini tanıtıyor, kitapları hakkında, onları hangi koşullarda yazdığı hakkında bilgiler veriyor. Tam olarak kendisini anlamak mümkün müdür bilemiyorum, akademik olarak felsefe eğitimi alsak bile bunun mümkün olacağını da pek sanmıyorum açıkçası. E o zaman niye okumak lazım? Çünkü; herkesin kendinden birşeyler bulabileceği, kendine birşeyler katabileceği pasajlar var, yani kısmetinize ne düşerse onu alırsınız.
Ayrıca; yazarın beni zaman zaman hayrete düşürdüğünü, kitabı gözlerim faltaşı gibi açılarak heyecanla okuduğumu da belirteyim. Özellikle Almanlar hakkındaki ırkçı söylemleri, (adeta yerin dibine sokmuş ), dindar insanlar hakkındaki söylemleri (bir dindarla temasta bulunursa ellerini yıkaması gerektiği gibi), iyilik ve ahlaka bakış açısı şaşırtmıştır.
Nietzsche okumaya devam edeceğim, kimsenin söyleyemediğini söyleyen insanlar hep ilgimi çekmiştir. Ayrıca sevgili Nietzsche, bazen balık oltaya asar kendini, sen yakaladım sanırsın :)
Verimli okumalar dilerim.
Reklam