πnar
@Miss_optimist
Bugün sen çok gençsin yavrum
Hayat ümit neşe dolu
Mutlu günler vaad ediyor
Sana yıllar ömür boyu
Ne yalnızlık ne de yalan üzmesin seni
Doğarken ağladı insan
Bu son olsun bu son
"Ben hiç değişmedim!"
Neredeyse hepimiz marifetmiş gibi kullanıyoruz bu cümleyi. Doğruları düşünerek söyleriz. Bencilliğimizi ortaya koyarız aslında. Egolarımızı tatmin ederiz.
Bir insan evladının hiç değişmemesi demek; doğrularının yanında yanlışlarının da değişmemesi demektir.
Bazıları da karşısındakinin yaptığı hataları yüzüne vurmak için kullanır bu sözü. "Ben eskiden de doğruydum." demektir maksat. Karşısındakine sağlayacağı üstünlüğün verdiği hazzı düşünür.
Bazı insan evlatları da eski günleri geri getirmek için kullanırlar bu cümleyi. Bir cümle ile yaptığı bütün yanlışların yok olacağını sanır. "Evet ama ben hiç değişmedim." edasıyla.
Öyle ya da böyle; varoluştan bu yana hiçbir gün birbirinin aynısı değil. Pek çok hatalar ve pek çok doğrular yapıyoruz. Bazı insanlar sadece doğrularını, bazı insanlar da sadece hatalarını düşünerek yaşıyor. Sanırım önemli olan her ikisinin de farkında olmak.
πnar
Çok güzel çok anlamlı
Reklam
Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine; sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü farketmez.
πnar
Kitapta, en etkileyici paragraftı bu