İnsan ve hayvanlarda, genel olarak cezayla sağlanan şey, korkunun artması, akıllı tutumun güçlendirmesi , arzuların denetlenmesi olmuştur: Böylece ceza insanı evcilleştirmiş ama "daha iyi" yapmamıştır.
Kendini beğenmek öyle bir cehennem yılanıdır ki, insanın yüreğine sinsice süzülüp girer, onu zehirleyip gözünün kör eder, daha güzel bir hayata giden yoldan saptırır onu. Bu sürüngen, insanların öylesine içine işler ki, onu koparıp atmak kolay olmaz.
Kendi başına, doğal olarak, hiçbir zarar verme, saldırı, sömürü yok etmeye "adil değildir" diyemeyiz, çünkü hayat özünde, temel işlevlerini zarar verme, saldırı, sömürü, yok etmeyle gerçekleştirir, bu özelliği olmadan da düşünelemez.