Savaş öncesinde evlerinin kapısı işaretlenen Yahudiler gibi hissediyorum. Sanki “seni seviyorum” dediğin gün kalbimi işaretledin sen de ve sonra gelip tam da oradan, yani tam da buradan... Hürmetsiz ve vahşice parçaladın. Buna nasıl izin vermiş olabilirim? Sanırım izin vermedim vesile oldum.