ayça
@Miyuvv
91 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Bir kez kendini bulmuş olan bir kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Bazen sadece tek bir alıntı sayesinde bir kitabı alıp okuyasım gelir. Öyle bir alıntı bu..
Reklam
Bir kadının geçmişte saplantıya varacak derecede olan tek taraflı ve sorunlu ''aşk'' hikayesini anlatıyor. Okuyanı iç dünyasına hapsediyor ve bu da bizi sorgulatan, sarsan bir sürece bürünüyor. ''Böyle bir aşk olabilir mi?'' '' Ben olsam ne yapardım? '' ''Aşk mı hastalık mı?''' gibi bir sürü soru aklımızı kurcalıyor. Okurken kadının hisleri sizi kitaba esir alıyor sanki ve beklenmedik olayların oluşu hayrete düşürüyor.
Bir erkeğin bir kadının hislerini bu kadar içselleştirerek anlatabileceğini düşünemezdim. Zweig bu konuda çok başarılı. Bir solukta okudum, sanki yaşanan olayların içindeymişcesine etkilendim.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,2bin okunma
Kadının hislerini neden anlamsız kılsın ki? kitap tamamıyla kadının mektubundan oluşuyor, kadının hislerini anlamsız kılıyor demek kitaba hakaret gibi bir şey. Kadının psikolojisini ve ruh halini bu kadar gerçekçi yansıtmasa bazı bölümlerde gözyaşı dökmezdim. Saplantıya gelecek olursam, takıntılı aşk kişinin gerçek ya da ulaşılamayan bir aşkı takıntı haline getirmesi, tüm yaşamını kişiye göre yönlendirmesi, yoğun duygular yaşamasıdır. Bunu da kitapta görüyoruz kadının Bay R. yi ilahlaştırdığını , tüm hayatını birine adadığını, onun kölesi olmaya hazır olduğunu kendi dile getiriyor mektubunda. Çoğu insanın platonik diyebileceğimiz bir kaç yılda ayda olabilir her neyse atlattığı aşkı olmuştur herhalde. Kitaptaki kadar yıllarca süren var mıdır? belki de vardır orasını bilemem ama kitaba da tek bir pencereden gerçek aşk bu diye bakmanın doğru olmadığını düşünüyorum, biraz daha sorgulayıcı olmak lazım. Yani insan psikolojisini ve davranışlarının sınırlarını ölçen bir yapıt olduğunu düşünüyorum.