Yere yakın yıldızlara uzak... Kitabın adını son bölümde çok daha iyi anlıyoruz. Ben kitabın işleyişini beğendim. Uzun zaman sonra okuduğum bir gençlik kitabı olduğu için beni sarmayacağını düşünmüştüm ama düşündüğüm gibi olmadı açıkçası. Ama bence kitabın ilerleyen kısımlarında her bölümün aynılaşması biraz sıkmaya başladı. Son bölümü okuduğumda ise bence bu kadar yavan bir şekilde bitmemeliydi dedim. Sonu bana biraz duygu katılarak bitmek istenmiş ama olmamış gibi geldi. Yani bende o etkiyi yaratmadı. Son bölümünü hızlı hızlı göz gezdirerek bitirirecektim neredeyse. Ama gençlik kitaplarında farklı bir konu arama içerisindeki birisine tavsiye edebileceğim bir kitap olurdu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu şahesere nasıl bir inceleme, nasıl bir eleştiri yazılır emin olamıyorum. Anlatımı, anlamı, anlatmak istedikleri o kadar başka ki. Tek bir insanın başka bir insanın hayatını ne denli etkilediği ama aynı zamanda birisinin kendi hayatını ne denli sona yaklaştırdığı o kadar güzel anlatılmış ki. Okumakta bu kadar geciktiğime hala inanamıyorum. Martin kendini zeki sanan cahillik, gerilik içinde bir yıldız gibi parlayıp önce sevilmeyen sonra ise tapınan olmuşken benliğinden vazgeçerek aslında kendi sonunu yazmalarına da izin vermiş oldu. Herkesin kendisine göre anlam çıkartacağı bir şaheser.
"Korku her zaman iyi bir akıl hocası değildir." Belkide kitapta en çok etkilendiğim cümlelerden birisi de buydu. Korkularımız bizi tetiklediği şeyler her zaman iyi sonuçlanması da bazen onların ardından gitmeye devam ederiz. Bu kitapta da bu çok iyi işlenmişti. Kötülükle savasan yüzlerce insanı korkunun sunduğu baskıyla bir arada tutmaya çalışmak hemde kendileri bile korkarken. Açıkçası kitabın ilk başlarda çok iyi gittiğini söyleyebilirim ama orta kısımlarda kitabın bölüm uzunluğu kitabı bırakma isteği veriyordu. Anlatım dili ne kadar sade olsa da konuyu dağıtarak anlatmak bence okuru bir süre sonra sıkıcı bir kitabı bitirmeye çalışma duygusuna itiyor. Kitabın 2. si "Görmek" tende sonunun anlaşılıyor ve biliniyor olması bana göre kitabın etkisini azda olsa azalttı. Son 100 sayfa kadarında ilerlemek o kadar güçtü ki insanın sonunu okuyayım bırakayım diyesi geliyordu. Bence kitapta bu kadar uzatmalar oynanmasaydı içeriğiyle ve okura sunduğu farklı bakış açılarıyla daha güzel bir kitap olabilirdi.
Yazarın "Kendine Ait Bir Oda" kitabını okuduğumda da yazım tekniği hiç hoşuma gitmemiş ve kitabı yarım bırakmama neden olmuştu anlatılmak istenen şeyi o kadar karmaşık bir dil içerisinde anlatmış ki kitabı okuyasım gelmedi. Bir çoğunun belki severek okuyacağı bir kitap olabilir, bir çok okur tekniğinden dolayı okumanın zorlaştığını söylüyor ama bence tamamen kalemiyle alakalı bir şey olduğunu düşünüyorum ben. Şans verilebilir belki anlam çıkartılır evet ama bu kadar karmaşıklığa gerek olduğunu düşünmüyorum çünkü kitap zaten bir düşünceden diğerine atlıyor ve bu şekilde kitap daha sıkıcı oluyor.
Açıkçası kitabı ilk elime aldığımda bu kadarını beklemiyordum. Bir kurt, bir hayvanın bakış açısından bu kadar anlam çıkartılacak bir şaheser yazılması gerçekten de çok özel bir şey bence. İçinde birbirine bağlı ama o kadar farklı hikayelerin uyarlanması, anlatımı, yazım dili, sadeliği tek kelimeyle muhteşemdi. İnsanın gerçekten başucu kitabı olacak bir şaheser.
